چگونگی اجرای عایق رطوبتی قسمتهای مختلف ساختمان (تخصصی)

image (8)

الف: عایقکاری با خاک رس
ابتدایی‌ترین روش عایقکاری بام، استفاده از کاهگل است که به علت کمی دوام در برابر بارندگی، یخزدگی و فرسایش، امروزه منسوخ گردیده و جز در روستاها و نواحی خشک و کم بارش، معمول و متداول نیست. استفاده از گل نیمچه کاه در آجر فرش بامها نیز در برخی مناطق خشک رایج بوده که هم اکنون از رونق افتاده است. بنابراین چون مورد استفاده‌ای در طرحها ندارند، از ذکر آنها خودداری می‌شود.
ب: عایقکاری با قیر و گونی
معمول‌ترین روش آب‌بندی بامها و سایر قسمتهای ساختمان، استفاده از قیر و گونی است که در استاندارد شماره 1345-211 مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، تحت عنوان ”عایقکاری ساختمان به وسیله قیر“ جزئیات آن شرح داده شده است. در عایقکاری با قیر و گونی رعایت نکات زیر علاوه بر مراعات مفاد استاندارد 211 الزامی است.
*
توجه داشته باشید که: عایقکاری به هنگام بارندگی مجاز نیست.
ـ عایقکاری بر روی سطوح مرطوب مجاز نیست، زیرا در غیر این صورت حبابهایی در زیر قشر عایقکاری تشکیل می‌شود که با گرم و سرد شدن هوا و حرکات جزئی اجزای ساختمان و یا وارد شدن ضربه به سطوح عایق، ممکن است دچار پارگی و صدمه گردند.
ـ قیرهای جامد را تا هنگامی که گرم و روانند، باید به مصرف رساند.
ـ عایقکاری در دمای کمتر از 4+ درجه سلسیوس، نباید انجام شود.
ـ قیرهای مورد مصرف را نباید بیش از 177+ درجه سلسیوس گرما داد، زیرا مواد فرار آنها جدا شده و ویژگیهای مطلوب قیر از دست می‌روند
ـ راه رفتن روی سطوح عایقکاری شده و مصالح عایق پیش‌ساخته، باید با احتیاط و با استفاده از کفشهای بدون میخ انجام شود، در صورتی که کفش مخصوص در دسترس نباشد، می‌توان با یک قطعه گونی زیر و روی کفشهای عادی را پوشاند و از آنها استفاده کرد.
ـ مصرف میخ برای محکم کردن لایه‌های عایقکاری، به هیچ وجه مجاز نمی‌باشد.
ـ از افتادن اشیا بر روی سطوح عایقکاری شده، باید جداً جلوگیری نمود.
ـ لایه‌های عایق باید از هر طرف حداقل ده سانتیمتر همدیگر را بپوشانند و با قیر مناسب کاملاً به هم چسبانده شوند. در همپوشانی لایه‌ها باید دقت نمود که لایه‌های رویی در سمتی قرار گیرند که مطابق شیب‌بندی انجام شده، آب از روی آنها به سمت لایه زیری سرازیر گردد.
ـ هنگامی که عایقکاری در بیش از یک لایه انجام می‌شود لایه‌های متوالی عایق، باید عمود بر هم قرار گیرند. هر لایه از عایقکاری پس از تکمیل و پیش از شروع لایه بعدی، باید مورد بازدید و تأیید دستگاه نظارت قرار گیرد. سطوح عایقکاری شده باید در هنگام اجرای کارهای ساختمانی از هر گونه آسیب و رویارویی با عوامل مضر و مصالح خورنده مانند آهک محافظت گردند و چنانچه صدمه‌ای دیده باشند، با دستور و زیر نظر دستگاه نظارت به نحو مطلوب تعمیر و مرمت گردند.
ـ سطوح عایقکاری شده باید پس از تکمیل با لایه محافظی پوشانده شوند.
ایجاد زیرسازی مناسب برای انجام عایقکاری ضروری است.
پس از ایجاد شیب جزئی ] بین (1%) تا (3%)[ با بتن سبک، پوکه و نظایر اینها، باید زیرسازی عایقکاری بام با اندود ماسه سیمان نرم به نسبت 3 : 1 یا با ماسه آسفالت نرم به ضخامت 5/1 تا 2 سانتیمتر انجام شود و سطح آن کاملاً صاف گردد. سطوح زیر عایقکاری باید کاملاً محکم، صاف و تمیز باشند، زیرا جزئی از عایقکاری به شمار می‌روند.
عایقکاری بامهای تخت، تراسها و بالکنها به ترتیب زیر است:
1 – سطح زیرسازی سیمانی یا ماسه آسفالت باید کاملاً تمیز شود.
2 –  یک قشر قیر 70/60 به صورت مذاب و به میزان حدود 2 کیلوگرم در مترمربع به طور یکنواخت بر روی سطوح افقی و قائم بام پخش گردد، به نحوی که این سطوح را کاملاً بپوشاند. مصرف قیر مایع زودگیر RC2 در هوای سرد بهتر از قیر مذاب است.
3 –  یک گونی خشک تمیز بر روی سطح قیراندود پهن نموده و پس از رفع چروک خوردگیهای احتمالی آن را بر روی سطح بام فشار دهند، به قسمی که در همه جا کاملاً به لایه قیر بچسبد.
4 – لایه‌ای از مخلوط هموژن قیر 70/60 و قیر دمیده (برای اقلیمهای معتدل و سرد قیر 25/85 و برای نواحی گرمسیر و نقاط گرم ساختمان قیر 15/90) به حالت مذاب و به اندازه 5/1 کیلوگرم در هر مترمربع به صورت یکنواخت بر روی گونی پخش گردد.
5 – یک لا گونی دیگر با شرایطی که در بند 3 گفته شد، عمود بر لایه زیرین بر روی سطح قیراندود گسترده شود.
6 – چنانچه عایقکاری مطابق نقشه‌ها و مشخصات بیش از 2 لا گونی و سه قشر قیر باشد، لایه‌های بعدی قیر و گونی بر طبق بندهای 3 و 4 اجرا گردند.
7 – قشری از مخلوط قیر مذاب 70/60 و قیر دمیده به نسبت 1 به 2 به میزان 5/1 کیلوگرم در مترمربع بر روی آخرین لایه گونی پخش گردد.
8 – لایه‌های عایق قائم دیوارهای دست‌انداز پیرامون بام، دور محل عبور کانالهای کولر و هواکشها و دودکشها و لوله‌های تأسیسات و مانند اینها را باید حداقل 30 سانتیمتر بالاتر از سطح بام اجرا نموده و به عرض حداقل 10 سانتیمتر به طور افقی روی دیوار برگرداند و لایه محافظ عایق روی آنها را اجرا کرد. برای جلوگیری از تماس لایه‌های عایق قائم با سطوح گرم و دودکشها، باید قبل از عایقکاری دور دودکشها را با یک لایه عایق حرارتی یا مصالح مجوف پوشانده و سپس اقدام به عایقکاری قائم نمود.
9 – در لبه‌های بالکنها و تراسها در نقاطی که به جای دیوار جان‌پناه، نرده پیش‌بینی شده است، باید ماهیچه‌ای از ملات سیمان 3 : 1 به ضخامت حداقل 5 سانتیمتر ایجاد گردد و عایقکاری روی آن اجرا شود.
10 – عایقکاری محل لگنچه، ناودان باید با دقت کافی انجام گیرد و در این محل لایه اول عایق باید تا داخل لوله آب‌رو ناودان اجرا شود، سپس کف‌خوابی به ابعاد حداقل 50 * 50 سانتیمتر از ورق مسی یا فولاد گالوانیزه بر روی این لایه عایق قرار داده شود، لایه‌های بعدی عایق روی این کف‌خواب، اجرا و تا داخل لوله کف‌خواب ادامه یابد و بالاخره صافی آب‌رو بر روی آنها قرار داده شود. چنانچه محل ناودان در گوشه بام قرار گیرد، کف‌خواب باید به شکل هندسی مناسب بوده و در محل برخورد با دست‌انداز یا دیوار دارای لبه‌های قائم باشد.
پ: عایقکاری با گونی قیراندود
عایقکاری با گونی قیراندود مشابه عایقکاری با قیر و گونی است و باید به ترتیب زیر اجرا شود:
1 – سطح زیرسازی باید کاملاً تمیز شود.
2 – یک قشر قیر از نوعی که در عایقکاری با قیر و گونی ذکر شد، ولی به مقدار حداقل یک کیلوگرم در مترمربع بر روی سطوح افقی و قائم بام پخش گردد.
3 – یک لا گونی قیراندود بدون چروک و تمیز بر روی سطح قیراندود شده، پهن نموده و آن را بر روی سطح بام فشار دهند تا در همه جا کاملاً به لایه قیر زیر آن بچسبد. همپوشانی طولی و عرضی ورقهای گونی قیراندود حداقل 10 سانتیمتر می‌باشد و محل اتصال آنها باید توسط قیر مذاب کاملاً به هم چسبانده شود.
4 – لایه‌های بعدی قیر و گونی قیراندود به ترتیبی که در (ب) ذکر شد، باید اجرا شود، میزان قیر مصرفی در هر لایه حداقل 5/0 کیلوگرم در مترمربع خواهد بود.
5 – در محلهایی مانند محل برخورد دست‌اندازها با سطح افقی بام که ورقهای عایقکاری باید خم شوند، شعاع انحنا نباید از 5/2 سانتیمتر کمتر باشد، در غیر این صورت باید با ایجاد پخی با زاویه 135 درجه، عایقکاری را اجرا کرد.
ت: عایقکاری با مشمع و مقوای قیراندود یا قطران اندود
نحوه اجرای این نوع عایقها همانند روشی است که در (پ) توضیح داده شده است. به علاوه توجه به نکات زیر ضروری است.
1 – چنانچه کارخانه سازنده این محصولات دستورالعملهای خاصی در مورد نحوه اجرا داشته باشد، باید آنها را رعایت و در مقابل، تضمین کافی از فروشندگان و اجرا کنندگان این عایقها اخذ نمود.
2 – چون ممکن است ناسازگاری بین مواد تشکیل دهنده این عایقها با قیرها یا چسبهای مصرفی وجود داشته باشد (به ویژه هنگامی که لایه‌های عایق قطران‌اندود باشند)، در این مورد باید دقت کافی مبذول گردد.
3 – قبل از مصرف هر نوع مشمع یا مقوای آغشته به چسباننده‌های سیاه، نمونه آن باید به تصویب دستگاه نظارت برسد.
ث: عایقکاری با مصالح پیش‌ساخته
روش عایقکاری با مصالح پیش‌ساخته مطابق دستورالعملهای سازنده این فرآورده‌ها خواهد بود که باید قبلاً به تصویب دستگاه نظارت رسیده باشد. چنانچه نوع فرآورده ناشناخته بوده و سابقه کاری از آن وجود نداشته باشد، پیمانکار ملزم به سپردن تضمین کافی برای حسن اجرای کار خود در مدتی که دستگاه نظارت تعیین می‌کند، خواهد بود.
عایقکاری رطوبتی بامهای شیبدار، قوسی و گنبدها
هرگاه شیب از 6 : 1 تجاوز کند، در این صورت بام ”شیبدار“ تلقی شده و عایقکاری آن تابع شرایطی به شرح زیر خواهد بود:
عایقکاری بامهای شیبدار پوشش شده
به طور کلی چنانچه بام شیبداری مطابق مندرجات فصل چهاردهم، ”پوشش سقفهای شیبدار“ دارای پوشش باشد، به لحاظ رطوبتی عایق شده تلقی می‌گردد و نیازی به عایق اضافی ندارد، لکن توجه به نکات زیر ضروری است:
1 – در مناطقی که شیب بام کم بوده و بوران‌خیز است و امکان ورود آب به زیر سقف وجود دارد، محل درز قطعات پوشش باید با ماستیک مناسبی که به تأیید دستگاه نظارت می‌رسد، کاملاً آب‌بندی شود.
2 – محل برخورد قطعات شیبدار با دیوارهای قائم نظیر دیوار همسایه، دیوار دودکش، دست‌انداز، محل عبور هواروها و دودروها و نظایر آن، باید با قطعات فلزی( Flashing) یا ماستیک و یا اعمال تمهیدات دیگر، کاملاً درزبندی و آب‌بندی شوند. قطعات فلزی ممکن است از انواع فولاد روی‌اندود (گالوانیزه) یا مسی انتخاب شوند، ماستیکها و مصالح دیگر باید به تصویب دستگاه نظارت برسند.
3 – محل تخلیه آب به آب‌روها و ناودانها به همین ترتیب باید درزبندی و آب‌بندی شود.
4 – کناره‌های بام نیز باید با ورقه‌های فلزی پوشانده شده و در انتهای بیرونی به صورت آبچکان، خمکاری و یا فتیله شوند تا از ریختن آب بر روی نمای ساختمان جلوگیری شود.
ب: عایقکاری بامهای شیبدار صاف، قوسی و گنبدها
عایقکاری بامهای شیبدار با شیب بیش از 6 : 1 (نظیر خرپشته‌ها)، بامهای قوسی شکل و گنبدها، نیاز به دقت و مهارت کافی داشته و معمولاً به خاطر در دست نبودن مصالح مناسب و اجرا کنندگان ماهر، این نوع بامها را به دشواری می‌توان با قیر و گونی به نحو شایسته‌ای عایقکاری کرد. در این موارد بهتر است از عایقهایی که در برابر گرما و تابش آفتاب، نرم و روان نمی‌شوند و در سرمای زمستان ترک نمی‌خورند، بهره برد. زیرسازی عایقکاری باید همان طور که در قسمتهای قبل توضیح داده شده است، انجام گیرد و پس از ایجاد سطحی صاف و تمیز اقدام به عایقکاری گردد.
اجرای عایق سطوح شیبدار باید موافق اسلوب فنی و مطابق دستورالعملهای تولیدکنندگان این نوع عایقها باشد و قبلاً به تصویب دستگاه نظارت رسیده باشد، بدیهی است اخذ تضمین کافی از پیمانکار در مورد عایقهای ناشناخته و امتحان نشده، ضروری است.
عایقکاری رطوبتی کف و شالوده
شالوده و کف قسمتی از ساختمان که در تماس با زمین نمناک قرار می‌گیرند، نیاز به عایقکاری رطوبتی دارند. عایقکاری شالوده‌ها مستلزم اعمال دقت کافی و مصرف مصالح مرغوب است، زیرا از یک سو رعایت جزئیات نسبتاً ظریف ساختمانی و یکپارچگی عایقکارهای افقی و قائم را می‌طلبد و از سویی دیگر دوام عایق باید معادل عمر مفید پیش‌بینی شده برای ساختمان باشد، زیرا چنانچه عایقکاری پی دچار صدمه‌ای شود، مرمت آن کاری دشوار و پر هزینه است.
عایقکاری رطوبتی کفها
کف زیرزمین و طبقه همکف ساختمان که در مجاورت خاک نمناک است به خاطر رعایت مسائل بهداشتی، حفظ دیوارهای در تماس با آنها از رطوبت بالا رونده و محافظت کفپوشهای حساس به رطوبت (مانند کفپوشهای چوبی و لاستیکی)، باید در برابر نفوذ رطوبت عایقکاری شود. این عایقکاری باید با عایقکاری شالوده یکپارچه شده و چنانچه اختلاف رقومی بین آنها وجود داشته باشد، با عایقکاری قائم پی، این پیوستگی تأمین گردد.
زیر فرش کف طبقات زیرین ساختمان که در تماس مستقیم با زمین هستند، باید با ارتفاع حدود 25 تا 30 سانتیمتر لاشه سنگ یا قلوه سنگ درشت چیده و روی آن یک لایه مخلوط شن و ماسه بریزند تا فواصل خالی بین سنگهای درشت پر شود و حدود 2 سانتیمتر روی تمام سطح را بپوشاند. این عمل باعث قطع لوله‌های موئین و نفوذ رطوبت به سمت بالا می‌شود. در مناطق خیلی مرطوب می‌توان کفها را به صورت معلق اجرا کرد. در این طریقه دیوارهایی به موازات هم و به ضخامت یک آجر و به فاصله حدود 50 الی 70 سانتیمتر و به ارتفاع حدود 50 تا 90 سانتیمتر می‌سازند و بین آنها را با طاق ضربی می‌پوشانند و سپس کفسازی اصلی روی آن انجام می‌شود. فضای خالی بین دیوارها که به هم راه دارند و گربه‌رو نامیده می‌شوند، توسط مجراهایی به خارج ساختمان ارتباط داده می‌شوند. در مناطقی که چوب به حد کافی یافت می‌شود، کف معلق را می‌توان با تیر، تیرچه و تخته نیز اجرا نمود، به هر حال به علت انجام عمل تهویه در زیر کفهای معلق، کفسازی بالنسبه خشک‌تر است. عایقکاری کفها را می‌توان با قیر و گونی، انواع مشمع و مقوای قیراندود، مواد پلاستیکی، آسفالت ماستیک و مواد قیری بر روی قشری از بتن یا اندود ماسه سیمان که بر روی کف اجرا می‌شود، انجام داد.
روش اجرای عایق با قیر و گونی و مشمع و مقوای قیراندود، مشابه عایقکاری بام است که در (ب) و (پ) توضیح داده شده است. روشهای یاد شده نسبت به سایر روشها این مزیت را دارند که چنانچه کف ساختمان در مواقعی تحت فشار آب قرار گیرد، در برابر آن مقاومت خوبی از خود نشان می‌دهند.
استفاده از مواد پلاستیکی در عایقکاری کفها به دو صورت ممکن است انجام گیرد. در حالت اول روی بتن کفسازی را با قشری از رزین اپوکسی می‌پوشانند. این لایه چسبندگی بسیار خوبی با زیرسازی دارد، ولی در مقابل جابه‌جایی اجزا و ترک‌خوردگی حساس است. به هر حال انواع کفپوش را می‌توان روی آن اجرا کرد.
حالت دیگر استفاده از ورقه‌های نازک پلی‌تن به ضخامت 15/0 میلیمتر است، میزان همپوشانی ورقه‌ها حداقل 10 سانتیمتر است و در موقع نصب باید دقت نمود، ضربه و یا ناصافی زیرسازی باعث پارگی آنها نشود. محل روی هم افتادگی ورقه‌ها را می‌توان تا زد یا با گرم کردن آنها را به هم جوش داد.
آسفالت ماستیک یا ماستیک قیری چنانچه به عنوان کفپوش به کار رود، دیگر نیازی به نم‌بندی کف نیست .
از قیرهای خالص مذاب، امولسیونهای قیری و قطرانی و قیرهای مایع نیز برای نم‌بندی می‌توان استفاده کرد. هنگام مصرف قیر مذاب، ضخامت آن به حدود 3 میلیمتر می‌رسد که زیرسازی مناسبی برای کفپوشهای چوبی است و در عین حال به عنوان چسب هم از آن بهره‌گیری می‌شود.
مصرف امولسیونهای قیری، قطرانی، قیری / لاستیکی و قطرانی / لاستیکی و قیرهای مایع نظیر RC2 ، نیز برای نم‌بندی کفها معمول است. این مواد را می‌توان در چند دست پاشید یا آنها را بر روی سطوح موردنظر مالید، اما اجرای آن نیاز به نظارت دقیق دارد. حداقل ضخامت این مواد پس از خشک شدن، 6/0 میلیمتر است.
 عایقکاری رطوبتی شالوده‌ها
کف تمام شده ساختمانها معمولاً حدود 30 تا 90 سانتیمتر (2 تا 6 پله) از کف محوطه بالاتر ساخته می‌شوند. فاصله بین شالوده تا کف، با مصالح بنایی مانند سنگ، بلوک بتنی و آجر با ملات ماسه سیمان یا باتارد یا ماسه آهک کرسی‌چینی می‌شود و دیوارهای ساختمان بر روی کرسی‌چینی بنا می‌شوند. چون بتن و مصالح بنایی و ملات مربوط نم‌کش هستند، چنانچه حد فاصل شالوده و دیوار ساختمان نم‌بندی نشود، رطوبت موجود در زمین از طریق لوله‌های موئین مصالح به سمت بالا نفوذ کرده و سبب نم‌زدگی دیوارها می‌شود. لایه افقی عایق رطوبتی دیوارها، باید بالاتر از کرسی‌چینی و در ارتفاع حداقل 15 سانتیمتر بالاتر از رقوم محوطه و به صورت یکپارچه و پیوسته اجرا شود. عایقکاری قائم دیوارها به اندازه حداقل 10 سانتیمتر نیز ضروری است. بدیهی است پیوستگی عایق افقی و قائم دیوارها از جمله عایق قائم دیوارهای زیرزمین باید رعایت گردد. همچنین عایق کفها نیز در صورت اجرا، باید با عایق دیوارها پیوستگی داشته باشد.
بهتر است ازاره ساختمان در نما تا تراز لایه نم‌بند دیوار، سنگی باشد تا در صورت نم‌زدگی، آثار آن بر روی نما ظاهر نشود. بندکشی درز محاذی لایه نم‌بند باعث ایجاد پلی برای نفوذ رطوبت از قسمت مرطوب زیر لایه نم‌بند به بالای دیوار می‌شود، از اینرو از بندکشی این قسمت باید خودداری شود، همچنین برای جلوگیری از نفوذ رطوبت باید از تجمع برف و نخاله‌های ساختمان و نظایر آن در پای دیوار جلوگیری نمود.
مصالح مورد مصرف در لایه نم‌بند عبارتند از فلزات شامل سرب، مس و ورق فولاد گالوانیزه و مواد قیری و قطرانی و مواد پلاستیکی.
فلزات دارای این مزیت هستند که بار وارده را به خوبی تحمل می‌کنند، ولی بهتر است برای جلوگیری از فساد و خوردگی، آنها را قیراندود نمود. ضخامت ورقه‌های فلزی حدود 1 تا 2 میلیمتر انتخاب می‌شود و اتصال آنها به صورت چند پیچه یا لحیم و جوش انجام می‌گیرد.
مواد قیری و قطرانی به تنهایی برای نم‌بندی دیوارها چندان مناسب نیستند و بهتر است آنها را به همراه منسوجاتی مانند گونی کنفی و مواد پلاستیکی، مقوا، نمدها و نظایر آن مصرف نمود تا لایه نم‌بند بتواند در برابر نشستهای جزئی ساختمانی مقاومت کند. آسفالت ماستیک تا حدودی نم‌بند است، ولی در برابر حرکات جزئی اجزای ساختمانی ترک می‌خورد و از محل ترکها رطوبت به بالای دیوار نفوذ می‌کند. اجرای قیرگونی، مشمع، مقوا و گونی قیراندود، همانند عایقکاری کف و بام صورت می‌گیرد. مصرف مواد پلاستیکی برای نم‌بندی شالوده همانند نم‌بندی کف است که قبلاً توضیح داده شد، ولی این مواد بهتر است در مکانهای کم بارش و خشک به مصرف برسند. مصرف ملاتی از ماسه کوارتزی و رزین اپوکسی به ضخامت 6 میلیمتر نیز در پی‌ها می‌تواند مؤثر واقع شود. دیوارهایی که تحت اثر بارهای افقی قرار می‌گیرند، باید دارای عایقکاری پله‌ای باشند تا از لغزش آنها جلوگیری شود.
عایقکاری رطوبتی دیوار زیرزمین
عایقکاری دیوار زیرزمین باید همانند عایقکاری شالوده ساختمان و به صورت یکپارچه و همراه با آن، انجام شود. چنانچه فاصله زمانی بین اجرای عایق افقی و قائم و دیوارها پیش بیاید، باید به منظور یکپارچه کردن عایق تدابیر لازم اتخاذ گردد.
معمول‌ترین عایقکاری برای دیوار زیرزمینها استفاده از قیر و گونی یا قیر و مشمع یا گونی یا مقوای قیراندود است که باید مانند عایق بام اجرا شود. ترتیب عایقکاری قائم، باید از بالا به پایین باشد و لایه‌های گونی طوری روی هم قرار گیرند که رطوبت نتواند از زمین به داخل دیوار زیرزمین نفوذ کند.
دو روش برای عایقکاری دیوار زیرزمین متداول است: روش اول در مواقعی به کار گرفته می‌شود که عمق زیرزمین، کم و خطر ریزش خاک اطراف زیرزمین وجود نداشته باشد، در این روش ابتدا تیغه محافظ عایق اجرا شده و روی آن ملات ماسه سیمان و عایق قائم، انجام و سپس دیوار اصلی زیرزمین ساخته می‌شود. در روش دوم که مخصوص زمینهای ریزشی و عمقهای زیاد است، ابتدا عایق افقی زیر دیوار زیرزمین را اجرا می‌کنند و پس از دیوارسازی، پشت آن را با ملات ماسه سیمان اندود نموده و بعد از عایقکاری اقدام به ساختن تیغه محافظ عایق می‌کنند. در هر دو روش در تمام مراحل باید سعی شود پیش‌بینیهای لازم برای پیوستگی عایق در قسمتهای افقی و قائم صورت گیرد. محل عبور لوله‌ها و دودکش و سایر مجاری، باید قبلاً در دیوار زیرزمین پیش‌بینی شود، به قسمی که عایق پس از اجرا پاره یا زخمی نشود. لوله‌های آب گرم و شوفاژ و دودکش، نباید مستقیماً در تماس با عایق قیری قرار گیرند، زیرا ممکن است آن را ذوب کرده و کیفیت آن دچار اشکال گردد.
عایقکاری کف آشپزخانه، سرویسهای بهداشتی و فضاهای مشابه
در مکانهایی که احتمال ریزش آب در کف و قسمت پایین دیوارها وجود داشته باشد عایقکاری کف و پای دیوار امری ضروری است. معمول‌ترین عایق که در این موارد به کار می‌رود، قیر و گونی، مشمع، مقوا و گونی قیراندود است که به ذکر آنها اکتفا می‌شود.
نحوه عایقکاری عیناً همانند عایقکاری بام است با این تفاوت که عایقکاری قائم پای دیوارها در این مکانها تا 15 سانتیمتر بالاتر از بالاترین نقطه‌ای که امکان ریزش آب و تجمع آن وجود دارد (مانند لبه وان و زیر دوش) ضروریست. نظر به اینکه تغییرات درجه حرارت در داخل ساختمان از بام آن کمتر است، لذا مصرف قیر 100/15 در استاندارد 211 ایران مرجح شمرده شده است.
در محل کف‌شور آشپزخانه و حمام و محل نصب کاسه توالت باید دقت شود که لایه‌های عایق تا داخل لوله فاضلاب امتداد یابد و سپس نسبت به نصب لوازم بهداشتی اقدام گردد. محل کاسه توالت را ابتدا باید با ماسه نرم و کم سیمان اندود کرد و با فشار دادن کاسه توالت بر روی آن سطح ملات را به شکل کاسه توالت درآورد و روی آن را با ماسه سیمان لیسه‌ای اندود نمود. پس از خشک شدن اندود عایقکاری کف انجام خواهد شد.
لازم به یادآوری است که شیب‌بندی کف حمام، آشپزخانه، توالت و فضاهای مشابه به سمت کف‌شور و کاسه توالت به منظور تخلیه آبهایی که احتمالاً در کف جاری می‌شود، امری ضروری است.

عایقکاری رطوبتی سایر قسمتهای ساختمان

عایقکاری کف پنجره‌ها
درپوش دست‌انداز بام، دودکشها، کف پنجره، درپوش دست‌انداز بام و دیوار حیاط چنانچه در طول کوتاه و به صورت یکپارچه با سنگ، بتن و نظایر آن اجرا شود، معمولاً مشکلی را به وجود نخواهد آورد، ولی در طولهای زیاد که این مصالح نیاز به درز انبساط و انقباض دارند آب از محل درزها نفوذ کرده و علاوه بر یخ زدن مصالح بالای دیوار و خرابی آنها، سبب زشتی و آلودگی نماسازی نیز می‌شود، از این رو برای جلوگیری از خطرات ناشی از یخزدگی و حفظ زیبایی در این قسمتها، زیر درپوشهای درزدار یا روی آنها باید عایقکاری شود. چنانچه بخواهیم زیر درپوشها را عایق کنیم، اجرای یک لایه قیر و گونی به روشی که در عایقکاری بام توضیح داده شد، کافیست. برای عایقکاری روی درپوشها بهترین مصالح، فلزاتی مانند مس و فولاد گالوانیزه هستند و بدیهی است در محل درز باید چند پیچه یا لحیم یا جوشکاری شوند. فلزاتی که برای این منظور به کار می‌روند، باید در انتها خمکاری یا فتیله شوند و به صورت آبچکان در آیند تا آب به راحتی از روی آنها تخلیه شود، بدون اینکه بر روی دیوار ترشح نماید.
عایقکاری کف و بدنه استخرها و منابع آب
عایقکاری کف و بدنه استخرها به منظور جلوگیری از گریز آب و هدر رفتن آن انجام می‌شود و در مواقعی لازم است که ارتفاع و در نتیجه فشار آب زیاد باشد. عایقکاری استخرها و منابع آب، بیشتر با مواد قیری، ندرتاً با فلزات و بعضی مواقع با رزینهای پلیمری نظیر رزین اپوکسی انجام می‌گیرد. روش عایقکاری همانند دیوار زیرزمین و بام می‌باشد. رنگ‌آمیزی بدنه استخر با رنگ ضد آب به عنوان یک اقدام اضافی و احتیاطی مفید است.
 عایقکاری کف پارکینگ در طبقات
چنانچه کف پارکینگ در طبقات شسته می‌شود، در این صورت عایقکاری آن الزامی است. روش عایقکاری همانند سایر کفها است، فقط باید توجه داشت که لایه‌های عایق در کف پارکینگها زیر فشار بیشتری قرار می‌گیرد و از این رو تعداد لایه‌های بیشتری برای عایقکاری لازم است.
 عایقکاری نماها
دیوارهای ساختمان که در معرض بوران قرار می‌گیرند، پس از مدتی از سمت داخل ساختمان خیس می‌شوند. از این رو در مناطق بوران‌خیز علاوه بر اتخاذ تدابیری نظیر پیش‌بینی ایوان و پیش‌آمدگی در سمت وزش باد باید قسمتهایی از دیوار را که در معرض بوران قرار می‌گیرند، عایقکاری کرد. چنانچه میزان بارندگی کم یا مدت آن کوتاه باشد می‌توان با افزودن قدری آهک در ملات اندود سیمانی نما، آن را تا حدود زیادی آب‌بندی کرد.
در موارد شدیدتر مصرف مواد آب‌بند کننده بتن در ملات اندود، مصرف ملاتهای پلیمری از قبیل ملاتهای رزین اپوکسی (بدون سیمان یا به همراه سیمان) و بالاخره اجرای رنگهای ضد آب بر روی نما مفید است و می‌تواند مؤثر واقع شود.
در بعضی کشورهای صنعتی از قطعات چوب و سایر مصالح همانند آنچه که در سقفها مرسوم است، برای نماپوش Siding
استفاده می‌شود.
عایقکاری درزهای انبساط در بام، نما و کف طبقات
درزهای انبساط باید مطابق نقشه‌های جزئیات اجرا شده و در محل بام، نماهای بوران‌گیر و کف طبقاتی که امکان شستشو یا جریان آب در آنها وجود دارد، کاملاً درزبندی و عایق شوند. عایقکاری رطوبتی درزهای انبساط در بام و کف طبقات با ورقه‌های مسی یا فولادی گالوانیزه و در مواردی با موادی نظیر انواع ماستیک و لاستیک انجام می‌گیرد. بهترین مصالح برای عایقکاری درزهای نما، ماستیک یا نوارهای لاستیکی است و چنانچه روی آنها با مصالح فلزی پوشانده شود، اطمینان بیشتری برای عدم نفوذ آب به وجود می‌آید.
 *****************************************

قیروگونی (به زبان ساده)

 image (4)
طبق آئین نامه مقررات ملی ایران ( مبحث 5 ) مشخصات گونی ایده آل عبارتند از :
گونی باید نو ، ریز بافت ، کاملاً سالم وبدون آلودگی و چروک باشد و وزن آن در هر مترمربع حدود 380 گرم باشد.
قیر ماده ایست سیاه رنگ مرکب از هیدروکربن های آلی با ترکیبات پیچیده که از تقطیر نفت خام بدست می آید.
 انواع قیر که در کشور می باشد دو دسته :
1 ) قیرهای جامد که علامت اختصاری آنها AC است و مستقیماً از تقطیر نفت خام بدست می آید و بر حسب درجه نفوذپذیریشان نامگذاری می شوند.
انواع اینگونه قیرها در ایران به شرح زیر می باشد :
قیرهای : 70-60 ، 100-85 ، 150-130 ، 200-180 ، 250 –220 ، 320 –280
2 ) قیرهایی که با هوادادن به یکی از قیرهای نرم بالا تهیه می شوند
عبارتند از :
قیرهای : 20 –10 ، 30 –20 ، 50 –40 که در بعضی معرف انعطاف پذیری قیر است نمایش داده می شود ، این قیر از دمیدن هوا در مخلوطی از قیرهای نرم و مواد روغنی سنگین بدست می آید و بر حسب نقطه نرمی و درجه نفوذپذیری نامگذاری می شوند .
نتیجه بررسی ها :
فراوانی ، ارزان بودن و از سوی دیگر عدم وجود محصولات جایگزین در گذشته باعث شده بود که عملا قیر و گونی و ایزوگام تنها گزینه انتخابی باقی بماند و مشکلات و عوارض زیست محیطی آن مورد توجه عموم قرار نگیرد.
در سال های اخیر با ظهور مواد آب بندی جدید که دارای برتری غیر قابل مقایسه ای با مواد سنتی هستند و همچنین بالا رفتن روزانه قیمت نفت و پایین آمدن کیفیت قیر و گونی های موجود در بازار باعث روی آوردن اکثر مهندسان و کارورزان به محصولات نسل جدید گردیده است.
مشکلات و معضلات قیر و گونی :
عدم امکان تردد افراد در سرما و گرما ، عدم تمایل این محصول جهت ترکیب در سازها و مواد ، عدم انعطاف و شکستگی لایه های آن پس از خشک شدن ، امکان رشد خزه و باکتری و میکروب ، حرکت از نقاط گرم سازه به سمت نقاط خنک تر ، عدم چسبندگی مواد و ملات ها به قیر و گونی و ایزوگام که نیاز به نصب توری و فنس را قبل از سیمانکاری الزامی میکند ، بوی بد ، تمایل شدید قیر و ایزوگام جهت توسعه حریق و آتش سوزی و تولید گاز های سمی در زمان آتش سوزی که باعث خفگی افراد حاضر در محل میگردد ، تولید دود و گازهای سمی پنهان که باعث سیاهی رنگ در سطح سازه می گرد ، سست نمودن لایه های زیرین محل، ایجاد مواد مضر و سمی در مواجه با آب که در مخازن آب آشامیدنی ، بالا بودن خطر سوختگی و حوادث مشابه ، ایجاد ترک های شدید و افت سطحی سازه و دیگر معضلات فنی ، همگی نشان می دهد که این روش سنتی فاقد استاندارد لازم جهت مصرف در لایه های ایزولاسیون بوده و به همین لحاظ استفاده از آن در حد بسیار گسترده ای کاهش یافته و رو به انحطاط است .
 ****************************************

قیرگونی (تخصصی)

j

مزایا و معایب:
مزایا:
از جمله مزایای قیرگونی می‌توان به اجرای راحت، عدم نیاز به تخصص جهت اجرا، مصالح قابل دسترس، مناسب بودن برای فضاهای کوچک یا شکستگی‌های زیاد مانند حمام،‌ آشپزخانه و پای ستون‌ها، اشاره کرد.
معایب:
از معایب عمده این روش می‌توان به پرمخاطره بودن آن هنگام کار با قیر داغ و آسیب‌پذیری زیاد سطح قیرگونی شده اشاره کرد. به همین علت توصیه می‌شود قیرگونی برای سطوحی انجام شود که بلافاصله روی آن پوشش محافظ دیگری اجرا شود. مانند سرویس‌ها و آشپزخانه که روی آن سرامیک می‌گردد. پوسیدگی ناحیه قیرگونی شده به مرور زمان (عمر مفید ۱۰ سال است) و پارگی در اثر نشست‌های احتمالی ساختمان از دیگر معایب آن است.
اجزای تشکیل دهنده:
قیر:
  • تعریف جزء:
ماده‌ای چسبنده به رنگ سیاه مایل به قهوه‌ای است که از هیدروکربن‌های آلی با ترکیبات پیچیده شیمیایی ساخته شده است.
  • مشخصات فنی:
قیر در دمای معمولی محیط تقریباً جامد تا نیمه جامد بوده و بر اثر حرارت روان می‌شود. قیرها عمدتاً به دو نوع تقسیم‌بندی می‌شوند. اگر از معدن به دست آیند، قیر طبیعی و اگر از پالایش نفت خام حاصل شوند، قیر ساختگی نام دارند. قیر طبیعی از مشتقات نفت خام بوده که در اثر راه‌یابی به سطح زمین و جایگیری در یک فضای مناسب و سپس خشک شدن به وجود می‌آید (شکل ۱). همچنین قیر طبیعی ممکن است در اثر راه‌یابی نفت خام به نزدیکی سطح زمین و به تدریج خشک‌شدن و اکسیدشدن، تشکیل شود. قیرهای ساختگی از پالایش نفت خام به دست آمده و انواع مختلفی دارند:
قیرهای جامد، آخرین محصولی هستند که از تقطیر نفت خام بدست می‌آیند و بر حسب درجات نفوذ مختلف تولید می‌گردند. حدود درجات نفوذ قیرهایی که در ایران تولید می‌گردند ۱۰ تا ۳۰۰ می‌باشد.
آزمایش تعیین درجه نفوذپذیری قیر:
آزمایش درجه نفوذ قیر برای تعیین سختی نسبی قیرهای دمیده و قیرهای خالص استفاده می‌شود. یکی از کاربردهای درجه نفوذ در نامگذاری قیرهای خالص و قیرهای دمیده است. قیرهای خالص تنها بر این اساس نامگذاری می‌شوند اما معیار نامگذاری قیرهای دمیده علاوه بر درجه نفوذ قیر، درجه نرمی قیر نیز می‌باشد. به عنوان نمونه، قیرهای ۴۰-۵۰، ۶۰-۷۰، ۸۵-۱۰۰ و … از جمله قیرهای خالص معمول در راهسازی می‌باشند. دو عددی که همراه قیر خالص می‌آید بیانگر آن است که درجه نفوذ قیر در این محدوده قرار دارد. قیرهای R 85/25  ،R 90/15 ، R 110/10 و … نمونه‌هایی از قیرهای دمیده متداول در ایران است که عدد اول آن بیانگر درجه نفوذ قیر و عدد دوم بیانگر نقطه نرمی قیر است. برحسب تعریف، درجه نفوذ قیر (Penetration of Bitumen) عبارت است از مقدار طولی (برحسب میلی‌متر) که یک سوزن استاندارد با شکل معین تحت اثر باری معادل ۱۰۰/۰ گرم در مدت ۵ ثانیه در قیری که در درجه حرارت ۲۵ درجه سانتیگراد است، نفوذ نماید. بنابراین هرچه قیر سخت‌تر باشد، درجه نفوذ آن کمتر و برعکس هرچه درجه نفوذ قیر بیشتر باشد، قیر نرم‌تر خواهد بود.
در صورتی که آزمایش درجه نفوذ را در دمایی مساوی با نقطه نرمی قیر انجام دهیم برای همه قیرها درجه نفوذ ۸۰۰ به دست می‌آید لذا پارامتری به نام درجه نفوذ تعریف شده است که نشانه حساسیت قیر به تغییرات دما می‌باشد. هرچه نشانه‌ درجه نفوذ کمتر باشد حساسیت قیر به تغییرات دما بیشتر است. برای قیرهای راهسازی نشانه درجه نفوذ از ۲- تا ۲+ متغیر است. این نشانه برای قیرهای قطران از ۲- کوچکتر و برای قیرهای دمیده از ۲+ بزرگتر است. هدف از آزمایش درجه نفوذ قیر، تعیین سختی نسبی قیرهای خالص و دمیده می‌باشد که جهت نامگذاری این قیرها استفاده می‌شود.
روش انجام آزمایش درجه نفوذ قیر:
مقداری قیر را حدود ۶۰ درجه یا تا دمایی بالاتر از نقطه نرمی، گرم نموده و سپس درون ظرف مخصوص می‌ریزیم. این ظرف دارای ۵/۵ سانتی‌متر قطر و ۳/۵ سانتی‌متر ارتفاع می‌باشد. باید دقت شود که سطح قیر کاملا صاف و بدون حباب باشد. جهت صاف نمودن سطح قیر می‌توان از کاردک استفاده نمود . ظرف حاوی قیر را در معرض هوای آزمایشگاه قرار می‌دهیم تا قیر سرد شود. سپس ظرف قیر را در داخل حمام آب گرم با درجه حرارت ۲۵ درجه قرار می‌دهیم تا پس از یک ساعت و نیم قیر با آب داخل حمام به تعادل برسد (شکل‌2)
ظرف را از درون حمام آب گرم خارج کرده و سطح آن را با دستمال نخی خشک می‌نماییم. طوری ظرف را زیر دستگاه تعیین درجه نفوذ قرار می‌دهیم که نوک سوزن و نوک تصویر آن در سطح براق قیر بر روی هم منطبق شوند.
حال درجه دستگاه را صفر می‌نماییم و با زدن کرنومتر، سوزنی که وزن آن با متعلقاتش ۱۰۰ گرم می‌باشد، رها می‌شود و طی ۵ ثانیه مقدار نفوذ سوزن روی صفحه مدرج قرائت و یادداشت می‌شود. این آزمایش برای هر نمونه (هر ظرف) ۵ تا ۱۰ بار انجام می‌شود و مقادیر بدست آمده یادداشت می‌شود. توجه نمایید که مقادیر بدست آمده بر حسب دهم میلی‌متر می‌باشد. باید دقت نمایید فواصلی که سوزن در قیر نفوذ می‌کند از یکدیگر فاصله تقریباً یکسانی داشته و به لبه ظرف بیش از حد نزدیک نباشد تا خطای آزمایش کم شود.
میزان نفوذ سوزن در قیر بر حسب دهم میلیمتر به عنوان درجه نفوذ قیر اندازه‌گیری می­شود . در آزمایش یک سوزن استاندارد تحت اثر بار ۱۰۰ گرمی در مدت ۵ ثانیه به داخل قیر در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد نفوذ می‌کند. مقدار نفوذ بر حسب دهم میلی‌متر درجه نفوذ نامیده می‌شود. هرچه درجه نفوذ کمتر باشد قیر سخت‌تر است.
ب) قیرهای جامد اکسید شده (دمیده): از دمیدن هوای داغ به قیر خالص در مرحله آخر عمل تصفیه به دست می‌آید. هوای داغ با دمای ۲۰۰ تا ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد توسط لوله‌های منفذ‌دار به محفظه حاوی قیر دمیده می‌شود. در اثر انجام این فرآیند اتم های هیدروژن موجود در مولکولهای هیدروکربن‌های قیر با اکسیژن هوا ترکیب و تشکیل آب می‌دهد. قیر دمیده نسبت به قیر خالص، درجه نفوذ کمتری و درجه نرمی بیشتری داشته و از حساسیت کمتری نسبت به تغییرات دما برخوردار است. این نوع قیر بیشتر در ساختن ورقهای پوشش بام و اندودکاری مورد استفاده قرار می‌گیرد.
درجه نرمی: درجه نرمی دمایی است که با رسیدن قیر به آن دما، قیر از حالت جامد به حالت روان در می‌آید. هرچه درجه نرمی قیر بیشتر باشد، حساسیت کمتری نسبت به تغییرات دما دارد. درجه نرمی قیرهای معمولی حدود ۶۰ تا ۷۰ می‌باشد. انواع دیگری از قیرها نیز وجود دارند که عبارتند از: قیرهای محلول یا مایع که بر حسب حلال خود، نامگذاری می‌شوند. مثلاً قیر مایع زودگیر (حل شده در بنزین یا نفت) RC: Rapid Cure، یا قیر حل شده در نفت یا کندگیر MC: Medium Cure، و قیر مایع حل شده در گازوئیل یا دیرگیر SC: Slow Cure، قیر امولسیون که از حل کردن قیر و آب در یک ماده امولسیون ساز بدست می‌آید و
شکل ۱. بالا قیر طبیعی که به سطح زمین راه یافته است و پایین نمونه‌ای از قیر خشک شده
شکل ۲. نمونه‌ای از دستگاه‌های تعیین درجه نفوذپذیری قیر به همراه نمایش شماتیک قسمتهای مختلف دستگاه
جهت آشنایی بیشتر با قیر، انواع و ویژگی‌های آن به مبحث پنجم مقررات ملی ساختمان و استانداردهای شماره ۱۲۴، ۱۲۵، ۱۲۶، ۲۱۱، ۵۹۷، ۶۰۲، ۱۶۹۰، ۲۹۵۰، ۲۹۵۱، ۲۹۵۲، ۲۹۵۳، ۲۹۵۴، ۳۸۶۸، ۳۸۶۹، ۳۸۷۱، ۳۸۷۷ و …. مراجعه کرد.
قیرهای جامد و نیمه جامد در عایق کاری سطح بامهایی که دارای شیب نامناسب جهت هدایت آب باران هستند، به کار می‌روند. برای این منظور ۴ نوع قیر مناسب طبق جدول شماره ۱ تعیین می‌گردد. این قیرها باید طبق روش صحیح از منابع نفتی یا از قیر معدنی و نفتی تهیه گردند. قیرها باید کاملاً یکنواخت و بدون آب بوده و هر کدام با ویژگی‌های مخصوص به خود طبق جدول ۱ مطابقت داشته باشند.
جدول ۱. تعیین ۴ نوع قیر مناسب با ویژگی‌های هر یک
ردیف
شرح آزمایش/ انواع قیر
۶۰/۷۵
۸۵/۲۵
۹۰/۱۵
۱۰۰/۱۰
روش آزمایش
۱
نقطه نرمی به درجه سانتی‌گراد
۴۹ تا ۵۶
۸۰ تا ۹۰
۸۵ تا ۹۵
۹۵ تا ۱۰۰
۲
حداقل درجه نفوذ در صفر درجه سانتی‌گراد
۰
۶
۶
۶
۳
درجه نفوذ در ۲۵ درجه سانتی‌گراد
۶۰ تا ۷۰
۲۰ تا ۳۰
۲۰ تا ۱۰
۵ تا ۱۵
۴
درجه نفوذ به ۴۶ درجه سانتی‌گراد
۹۰ تا ۱۸۰
۲۰ تا ۴۰
۱۵ تا ۳۵
۱۰ تا ۲۵
۵
حداقل قابلیت کشش در ۲۵ درجه سانتی‌گراد
۱۰۰
۳
۲/۵
۱/۵
۶
حداقل نقطه اشتعال به درجه سانتی‌گراد
۲۵۰
۲۲۵
۲۲۵
۲۲۵
۷
حداقل حلالیت در تری کلرو اتیلن (درصد وزنی)
۵/۹۹
۹۹
۹۹
۹۹
۸
وزن مخصوص در ۲۵/۲۵ درجه سانتی‌گراد
۱/۰۱ تا ۱/۰۶
۱/۰۵
۱/۰۵
۱/۰۵
۹
اثر لکه (۱)
منفی
منفی
منفی
منفی
۱۰
حداکثر افت حرارتی به درصد وزنی
۱
۱
۱
۱
در عایق کاری رطوبتی و جلوگیری از نفوذ آب و رطوبت در قسمت‌های مختلف ساختمان و همچنین تهیه عایق‌های رطوبتی پیش‌ساخته از قیرهایی با ویژگی مشخص شده در جدول ۲ استفاده می‌شود.
جدول ۲. ویژگی‌ قیرهای مناسب برای عایق کاری رطوبتی
ردیف
شرح آزمایش/ انواع قیر
۱
۲
۳
روش آزمایش
۱
نقطه نرمی به درجه سانتی‌گراد
۴۶ تا ۶۰
۶۳ تا ۷۷
۸۲ تا ۹۳
۲
حداقل درجه نفوذ در صفر درجه سانتی‌گراد
۰
۱۰۰
۱۰
۳
درجه نفوذ در ۲۵ درجه سانتی‌گراد
۵۰ تا ۱۰۰
۲۵ تا ۵۰
۲۰ تا ۴۰
۴
درجه نفوذ در ۴۶ درجه سانتی‌گراد
حداقل ۱۰۰
حداکثر ۱۳۰
حداکثر ۱۰۰
۵
حداقل نقطه اشتعال به درجه سانتی‌گراد
۱۷۵
۲۰۰
۲۰۵
۶
حداقل قابلیت کشش در ۲۵ درجه سانتی‌گراد به سانتی‌متر
۳۰
۱۰
۲
۷
تری کلرو اتیلن
۹۹
۹۹
۹۹
قیر محلول یا پرایمر نیز برای عایق‌کاری جهت جلوگیری از نفوذ آب یا نم‌زدگی، مناسب بوده و در محل‌های مرطوب پایین زمین یا بالای سطح زمین استفاده می‌شود. این قیر باید مشخصات ارایه شده در جدول ۳ را داشته باشد.
جدول ۳. ویژگی‌های لازم برای قیر محلول یا پرایمر
ردیف
شرح آزمایش
مقادیر قابل قبول
روش آزمایش
۱
گرانروی در ۲۵ درجه سانتی‌گراد به ثانیه
۲۵ تا ۷۵
۲
مقدار آب به درصد وزنی
صفر
۳
تقطیر: تا ۲۲۵ درجه سانتی‌گراد حداقل درصد حجمی
تقطیر تا ۳۶۰ درجه سانتی‌گراد حداکثر درصد حجمی تقطیر شده
۳۵
۶۵
۴
درجه نفوذ قیر باقیمانده از تقطیر در ۲۵ درجه سانتیگراد
۲۰ تا ۵۰
۵
حداقل حلالیت در تری کلرو اتیلن به درصد وزنی
۹۹
گونی:
  • تعریف جزء:
منسوجی تاروپودی و ضخیم با بافت ساده از الیاف کنف چتایی می‌باشد. تارها، رشته نخ‌هایی هستند که در جهت طول منسوج بکار رفته و به موازات حاشیه پارچه قرار گرفته و پودها، نخ‌های عمودی بر تارها هستند.
  • مشخصات فنی:
گونی مورد استفاده در عایق‌کاری باید دارای بافت یکنواخت و کاملاً تمیز و عاری از آلودگی و چروک باشد. در جدول ۴ مشخصات گونی مناسب آورده شده است. موارد زیر باید در خصوص گونه مورد استفاده مد نظر قرار بگیرد:
گونی باید ۱۱۷ سانتیمتر عرض داشته باشد.
در هنگام پوشش بام از آلوده‌کردن گونی خودداری گردد.
در زیرسازی باید از بکار بردن گچ و آهک خودداری شود.
جدول ۴. مشخصات گونی مناسب
ردیف شرح

حدود قابل قبول

روش آزمایش

۱

وزن یک متر مربع به گرم حداقل

۳۱۰

طبق استاندارد شماره ۱۱۴۸ ایران

۲

تعداد تار در یک دسی‌متر

۳+۴۳

طبق استاندارد شماره ۶۸۳ ایران

۳

تعداد پود در یک دسی‌متر

۳+۴۳

طبق استاندارد شماره ۶۸۳ ایران

۴

مقاومت در جهت تار به نیوتن حداقل

۶۸۶

طبق استاندارد شماره ۱۱۴۷ ایران

۵

مقاومت در جهت پود به نیوتن حداقل

۷۸۴

طبق استاندارد شماره ۱۱۴۸ ایران

۶

رطوبت تجارتی درصد وزنی حداکثر در شرایط

طبق استاندارد شماره ۳۰

طبق استاندارد شماره ۳۰ ایران

۷

رطوبت موجود درصد وزنی حداکثر در شرایط

طبق استاندارد شماره ۳۰

طبق استاندارد شماره ۳۰ ایران

۸

چربی نخ درصد وزنی حداکثر

-/۲

طبق استاندارد شماره ۳۰ ایران

۹

اندازه چشمه در جهت تارو پود به میلی متر

حداقل ۲/۲ حداکثر ۲/۵

—-

۱۰

یکنواختی

در ظاهر باید بافت یکنواخت داشته باشد

مشاهده چشمی

نحوه اجرای کلی:
قیرهای مصرفی که با هم مخلوط و حرارت داده می‌شوند باید در حین گرم‌کردن کاملاً ‌به هم‌زده و یکنواخت شوند و حداکثر دمای مجاز برای گرم‌کردن، ۷۰ درجه بیشتر از نقطه نرمی قیر می‌باشد. حداقل مقدار قیر برای قیراندود کردن یک متر مربع گونی، باید ۲۵۰۰ گرم باشد. در قیرگونی داخل ساختمان حداقل باید از دو لایه قیرگونی استفاده شود. در قیرگونی پشت بام ابتدا باید شیب‌بندی پشت بام به یکی از روشهای مطرح‌شده در قسمت بتن سبک انجام گرفته و شیب‌بندی کاملاً خشک شده باشد. تعداد لایه‌های قیرگونی بستگی به نوع پوشش محافظ روی آن، شرایط جوی و … دارد. مثلاً اگر قرار باشد از بام در تابستان مهتابی (تراس) استفاده شود در صورتی که پوشش محافظ نهایی، سیمان باشد مسلماً هرچه مقدار لایه‌های عایق بیشتر باشد مقاومت زیادتری خواهد داشت و در اثر فشار و شرایط دیگر ترک بر نمی‌دارد و در صورتی که پوشش نهایی آسفالت باشد می‌توان از تعداد لایه‌های عایق کمتری استفاده نمود ولی بطور کلی ۳ لایه قیر برای آسفالت و ۴ لایه قیر برای فرش سیمانی باید بکار برده شود. از آسفالت پس از اتمام عایق‌کاری باید استفاده شود و شن و ماسه برای آسفالت باید تا ۱۲۰ درجه سانتی‌گراد در هوای سرد و ۶۰ درجه در هوای گرم حرارت داده شود و نوع قیر برای این کار باید در هوای سرد و معمولی ۱۰۰/ ۸۵ و در هوای گرم ۶۰/۷۰ باشد. روش اجرای عایق قیرگونی به این صورت است که ابتدا سطح بام شیب‌بندی شده را کاملاً تمیز می‌کنند تا عاری از هرگونه خاک باشد. آنگاه لایه‌ای از قیر مذاب و گرم ۶۰/۷۰ یا ۱۰۰/ ۸۵ روی سطح کشیده می‌شود (حدود ۲ کیلوگرم در متر مربع). باید در نظر داشت که در هوای سرد مصرف قیر مایع RC2 بهتر از قیر مذاب است. سپس یک لایه گونی خشک و تمیز و بدون چروک روی آن پهن نموده و کاملاً به سطح می‌چسبانند. به طوری که هیچگونه هواگرفتگی و چروکی در آن وجود نداشته باشد. سپس یک لایه قیر گرم و مذاب ۶۰/۷۰ یا ۸۵/۱۰۰ و یا مخلوط هموژن قیر ۶۰/۷۰ و قیر دمیده (برای اقلیم‌های معتدل و سرد قیر ۸۵/۲۵ و برای نواحی گرمسیر قیر ۹۰/۱۵ ) روی آن می‌مالند (حدود ۱/۵ کیلوگرم قیر در متر مربع) و سپس لایه‌ دیگری از گونی در جهت عمود بر لایه اول روی آن پهن می‌کنند و در نهایت برای لایه آخر قیر از مخلوط قیر مذاب ۶۰/۷۰ و قیر دمیده (برای اقلیم‌های معتدل و سرد، قیر ۸۵/۲۵ و برای نواحی گرمسیری، قیر ۹۰/۱۵) به نسبت ۱ به ۲ روی گونی مالیده می‌شود (حدود ۱/۵ کیلوگرم در متر مربع) و در آخر کار نیز پوشش محافظ آسفالتی یا بتنی را روی آن اجرا می‌نمایند.
البته رعایت نکات زیر الزامی است:
معمولاً قیرگونی را از پایین‌ترین محل یعنی اطراف کف‌شور شروع می‌کنند. ابتدا در روی کف‌شور یک لایه قیرگونی اجرا می‌کنند. سپس در روی آن با تیغ دو برش عمود بر هم ایجاد کرده و به داخل آب‌رو خم می‌کنند تا به بدنه لوله بچسبد. در هنگام پهن کردن گونی‌ها باید دقت شود که لبه گونی بالادستی ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر روی گونی پهن‌شده پایین‌دستی همپوشانی داشته باشد و قیر به وسیله چرخک یا پارو به صورت یکنواختی بر روی آن مالیده شود. به طوری که تمام نقاط آن کاملاً پوشیده از قیر شود.
ابتدا اطراف لوله‌های موجود در بام باید با آجر به ارتفاع حدود ۴۰ سانتی‌متر دور چینی شده و سیمان‌کاری گردد و سپس روی این دورچین، قیرگونی اجرا گردد. همچنین دیوار جان‌پناه نیز باید سیمانکاری شده و سپس قیرگونی تا ارتفاع حداقل ۴۰ سانتی‌متر روی جان‌پناه از سمت داخل بام انجام گیرد. البته پیشنهاد می‌گردد که عایق‌کاری در کل ارتفاع جان‌پناه ادامه پیدا کند تا کیفیت کار بهتر شود. قیرهای مصرفی را نباید بیشتر از ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد حرارت داد، زیرا در غیر این صورت مقداری از آن تجزیه شده و تبدیل به کربن می‌گردد و اصطلاحاً قیر می‌سوزد و خاصیت خود را از دست می‌دهد. قیر بایستی تا هنگامی که گرم بوده و به صورت مایع کاملاً روان است، استفاده شود زیرا در غیر این صورت گرانروی آن زیاد شده و قادر به پرکردن خلل و فرج مواد نخواهد بود و ممکن است قسمتی از گونی به سیمان، عایق‌کاری نشود.
عایق‌کاری کف آشپزخانه، سرویس‌های بهداشتی و فضاهای مشابه: در مکان‌هایی که احتمال ریزش آب در کف و قسمت پایین دیوارها وجود داشته باشد عایق‌کاری کف و پای دیوار امری ضروری است. متداول‌ترین عایق که در این موارد به کار می‌رود، قیر و گونی، مشمع، مقوا و گونی قیراندود است که تنها به ذکر آنها اکتفا می‌شود.
نحوه عایق‌کاری عیناً همانند عایق‌کاری بام است با این تفاوت که عایق‌کاری قائم پای دیوارها در این مکان‌ها تا ۱۵ سانتیمتر بالاتر نسبت به بالاترین نقطه‌ای که امکان ریزش و تجمع آب وجود دارد (مانند لبه وان و زیر دوش)، ضروری است. نظر به اینکه تغییرات درجه حرارت در داخل ساختمان از بام آن کمتر است، لذا مصرف قیر ۱۵/۱۰۰ در استاندارد ۲۱۱ ایران ترجیح داده شده است.
در محل کف‌شور آشپزخانه و حمام و محل نصب کاسه توالت باید دقت شود که لایه‌های عایق تا داخل لوله فاضلاب امتداد یابد و سپس نسبت به نصب لوازم بهداشتی اقدام گردد.
محل کاسه توالت را ابتدا باید با ماسه نرم و کم سیمان، اندود نموده و با فشار دادن کاسه توالت بر روی آن سطح ملات را به شکل کاسه توالت درآورد و روی آن را با ماسه سیمان لیسه‌ای اندود نمود. پس از خشک شدن اندود، عایق‌کاری کف انجام خواهد شد. لازم به یادآوری است که شیب‌بندی کف حمام، آشپزخانه، توالت و فضاهای مشابه به سمت کف‌شور و کاسه توالت به منظور تخلیه آبهایی که احتمالاً در کف جاری می‌شود، امری ضروری است.
درپوش دست‌انداز بام، دودکش‌ها، کف پنجره، درپوش دست‌انداز بام و دیوار حیاط چنانچه در طول کوتاه و به صورت یکپارچه با سنگ، بتن و نظایر آن اجرا شود، معمولاً مشکلی را به وجود نخواهد آورد، ولی در طول‌های زیاد که این مصالح نیاز به درز انبساط و انقباض دارند آب از محل درزها نفوذ کرده و علاوه بر یخ‌زدن مصالح بالای دیوار و خرابی آنها، سبب نمای ظاهری نامناسب و آلودگی نماسازی نیز می‌شود، از این‌رو برای جلوگیری از خطرات ناشی از یخ‌زدگی و حفظ زیبایی در این قسمت‌ها، زیر درپوشهای درزدار یا روی آنها باید عایق‌کاری شود.
چنانچه بخواهیم زیر درپوشها را عایق کنیم، اجرای یک لایه قیر و گونی به روشی که در عایق‌کاری بام توضیح داده شد، کافی است. برای عایق‌کاری روی درپوشها بهترین مصالح، فلزاتی مانند مس و فولاد گالوانیزه هستند و بدیهی است در محل درز باید چند پیچه، لحیم و یا جوشکاری شوند. فلزاتی که برای این منظور به کار می‌روند، باید در انتها خم‌کاری یا فتیله شده و به صورت آبچکان در آیند تا آب به راحتی از روی آنها تخلیه شود، بدون اینکه بر روی دیوار ترشح نماید.
پس از اجرای عایق، محل آب‌روها با وسایل مناسب (مثلا گچ) مسدود گردد، سپس سطح مورد نظر جهت تست، آب‌گیری گردد. چنانچه پس از گذشت ۲۴ ساعت، نشتی از جایی مشاهده نگردید کار مورد تایید است. شکل‌های ۳ تا ۵ برخی از مراحل قیرگونی را نشان می‌دهد.
شکل ۳. قیرهای مصرفی که با هم مخلوط و حرارت داده می‌شوند باید در حین گرم کردن کاملاً ‌به هم‌زده و یکنواخت شوند و حداکثر دمای مجاز برای گرم‌کردن، ۷۰ درجه بیشتر از نقطه نرمی قیر می‌باشد.
شکل ۴. برخی از مراحل قیرگونی
شکل ۵. اتمام مرحله قیرگونی
پرسنل و مدت زمان اجرا:
حداقل ۲ نفر جهت انجام مسئولیت‌های زیر مورد نیاز است:
یک نفر کارگر جهت حمل و گرم‌کردن قیر و یک نفر استاد کار جهت پهن کردن قیرگونی و در صورتی که قیرگونی در ارتفاع باشد، یک کارگر دیگر نیز جهت بالاکشیدن قیر مورد نیاز است.
بستگی به محل اجرای کار دارد و در سطوح بزرگ مانند بام، یک اکیپ اجرایی توان اجرای حدود —- متر مربع در روز را دارد.
دستگاه‌های مورد نیاز برای اجرا:
جهت داغ کردن قیر معمولاً از مشعل‌های گازوئیلی استفاده می‌شود. همچنین برای برش‌زدن گونی‌ها و اجرای قیرگونی به ابزارهایی از قبل تیغ موکت‌بری، کاردک، پاروی چوبی و وسایل حفاظت فردی مثل دستکش، عینک و غیره نیاز می‌باشد (شکل ۶).
شکل ۶. برخی از وسایلی که در فرایند قیرگونی مورد استفاده قرار می‌گیرد (دستگاه اسپری قیر، دستکش، انواع پارو)
شرایط جوی مناسب:
جهت اجرای قیرگونی باید سطح کار، کاملاً خشک باشد به همین دلیل باید از اجرای کار در شرایط بارندگی، اجتناب گردد. همچنین از اجرای قیرگونی در دمای کمتر از ۵ درجه سانتی‌گراد باید خودداری گردد زیرا هوای سرد باعث سفت شدن سریع لایه قیر و عدم امتزاج آن با گونی میگردد.
شرایط نگهداری پس از اجرا:
در هنگام اجرا، پرسنل اجراکننده باید از کفش‌هایی که دارای کف نرم یا چوبی هستند جهت رفت و آمد روی قیرگونی استفاده کنند تا سبب آسیب دیدن لایه قیرگونی نگردد.
تا قبل از اجرای لایه محافظ روی قیرگونی (آسفالت، موزاییک یا سیمان‌کاری) از انداختن وسایل برنده و تیز مانند خرده شیشه، ضایعات آهن و … روی سطح خودداری شود.
از ضربه‌زدن، خراشیدن و کندن سطح قیرگونی پس از اجرا خودداری شود.
حتی‌المقدور بلافاصله بعد از اجرای قیرگونی، لایه محافظ آن نیز اجرا گردد.
توالی اجرا:
معمولاً پس از اجرای کلیه تاسیسات عبوری از کف‌ها و بام و شیب‌بندی و دورچینی بام، عملیات ایزولاسیون انجام می‌شود.
کنترل کیفی و فاکتورهای تعیین کننده:
اجرای صحیح
از قیرهای مناسب با نسبت اختلاط صحیح استفاده شود.
دمای قیر در هنگام مصرف بیشتر از ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد نباشد.
قبل از سفت شدن قیر، لایه گونی روی آن پهن شود تا امتزاج به خوبی صورت گیرد.
از گونی مناسب و استانداردی استفاده شود که وزن آن کمتر از ۳۷۰ گرم نباشد.
تعداد لایه‌های قیرگونی مناسب باشد.
قیرگونی طبق اصول گفته شده در قسمت نحوه اجرای کلی و توسط اکیپ ماهر صورت پذیرد.
قیرگونی حداقل ۳۰ سانتیمتر روی دیوارهای اطراف امتداد یابد.
همپوشانی لایه‌های قیرگونی به مقدار حداقل ۱۰ سانتیمتر رعایت گردد.
همپوشانی لایه‌های قیرگونی به گونه‌ای باشد که آب به راحتی به سمت کف‌شورها جریان یابد یعنی لبه گونی بالادستی ۱۰ سانتیمتر روی گونی پهن شده پایین‌دستی، همپوشانی داشته باشد و قیر به وسیله چرخک یا پارو به صورت یکنواخت بر روی آن مالیده شود. به طوری که تمام نقاط آن کاملاً پوشیده از قیر شود.
پس از پایان کار و آب‌گیری سطح قیرگونی شده جهت تست به مدت ۲۴ ساعت، هیچگونه نشتی دیده نشود.

************************************

عایقکاری رطوبتی ساختمان از پی تا بام به زبان ساده

url(1)

عایقکاری رطوبتی از پی تا بام
1-عایقکاری فوندانسیون.
2-عایقکاری کف.
3-عایقکاری سرویس.
4-عایقکاری آشپزخانه.
5-عایقکاری دیوارهای آجر سفال بیرونی (ضلع غربی و شمالی).
6-عایقکاری بالکن.
7-عایقکاری تراس یا بالکن هایی که باغچه روی آن اجرا میشود.
8-عایقکاری پشت بام.
9-عایقکاری نماهای سنگی و سیمانی.
روش های عایقکاری رطوبتی
1-عایقکاری سنتی (قیرگونی)
2-عایقکاری به روش متداول (ایزوگام)
عایقکاری به روش نوین (نانو عایق و عایقهای سرد اجرا)
چند راهنمایی کلی در نصب عایق ها :
(رطوبتی و حرارتی)
عایق ها در صورتی خوب کار خود را انجام می دهند که به طور صحیح نصب شده باشند موارد زیر به شما کمک می کند تابهترین کارایی را از عایق هایی که نصب می کنید ببینید.
1-هر گز عایق را نباید فشرده کرد عایق باید پس از نصب همان ضخامت اولیه خود را داشته باشد در غیر این صورت مقدار مقاومت حرارتی آن کاهش می یابد و نمی تواند آن طور که انتظار می رود جلوی انتقال حرارت را بگیرد.
2-عایق کاری باید به طور صحیح روی تمام سطوح انجام شود چرا که اگر تنها5%از سطح خالی بماند ممکن است تا 50%از کارایی عایق کاری کاسته شود.
3-مواد عایق را باید همیشه خشک نگه داشت زیرا به استثنای پلی استایرن که نسبت به آب مقاوم است بقیه عایق ها بر اثر رطوبت کارآییشان پایین می آید.
4-در بعضی عایق های ازاد مقدار مقاومت حرارتی متناسب با تراکم عایق است نه ضخامت آن در این عایق ها مقدار مقاومت ممکن است بعد از مدتی تا 20%کاهش یابد از این رو باید از نصب کننده تضمین گرفت.
5-از عایق های آزاد در سقف هایی که شیب زیاد دارند نباید استفاده شود.
6-در صورت استفاده از عایق های بازتابنده باید حتما پشت انها یک لایه هوای ساکن به ضخامت20میلیمتر وجود داشته باشد تمام سوراخ ها و تمام باریکه ها و درزها باید با نوار چسب پوشیده شوند.
7-اطراف کابلهای برق و لوازم الکتریکی نباید هرگز عایق کاری شود ایمن بودن عایق کاری باید توسط یک فرد متخصص بررسی شود.
8-در فاصله کمتر از 90میلیمتری فن های خروجی نباید عایق نصب شود.
9-در فاصله کمتر از 25میلیمتری حبابهای لامپ و سرپیچ انها نباید عایق کاری شود.
ایزوگام چیست؟
نوعی از عایق رطوبتی می باشد که امتیازات این عایق عبارت است از:
1-احتیاج به برفروبی ندارد.
2-نصب و کاربرد آن منجر به آلودگی محیط زیست نخواهد شد.
3 -نصب آن سریع است.
4-به مراتبی ارزانتر از سایر روش ها می باشد.
5-سبک است و هر متر مربع تقریبا 4 کیلوگرم وزن دارد و جلوگیری از بار اضافی سقف نموده که در مقابل خطرات احتمالی زلزله میزان خسارت های جانی و مالی را به مراتب کاهش می دهد.
6-به علت وجود الیاف تیشو به عنوان عایق حرارتی از هدر رفتن انرژی در ساختمان جلوگیری می نماید.
7-در مقابل حرارت و برودت مقاوم است.
8-بر خلاف قیر وگونی هرگز دچار پوسیدگی نمی شود.
9-به علت دارا بودن لایه مخصوص پلی استر در مقابل فشار های احتمالی ناشی از انبساط و انقباض ساختمان مقاوم است.
10-در مقابل گازها و اسیدهای شیمیایی مقاوم است.
11-به جز استفاده از مواد اولیه قیر اصلاح شده به وسیله مواد پلیمری از هفت نوع ماده شیمیایی و کانی مانند الیاف شیشه و الیاف پلی استر و غیره استفاده می شود.
ویژگی های ایزوگام  (استاندارد)
انعطاف پذیری در سرما حداکثر -5 درجه سانتیگراد
نقطه نرمی شیره با روش گلوله و حلقه حداقل 120 دجه سانتیگراد
درجه نفوذ پذیری شیره حداکثر 20 درجه سانتیگراد
مقاومت کششی طولی حداقل 50 کیلوگرم بر 5 سانتیمتر
مقاومت کششی عرضی حداقل 35 کیلو گرم بر 5 سانتیمتر
ابعاد بسته بندی عرض 1متر و طول 10 متر
ضخامت 4 میلیمتر
وزن بسته بندی 40 کیلو گرم
قیر و گونی
قیرچیست؟
این عایق یکی از متداول ترین عایق های مصرفی در ایران می باشد به این علت که در اکثر شهرهای کشور مواد اولیه این عایق کاری به وفور یافت می شود مواد مورد نیاز در این عایق،  گونی و قیر می باشد که گونی مورد نیاز از کشورهای خارجی وارد می شود و در سه اندازه مختلف به نامهای،گونی درجه یک،درجه دو و درجه سه در بازار یافت می شود.
قیر ماده ای است سیاه رنگ مرکب از هیدروکربنهای الی با ترکیبات پیچیده که از تقطیر نفت خام به دست می آید. .قیر در دمای محیط ، جامد  است. اما با افزایش دما، به حالت خمیری درمی‌آید و پس از آن مایع می‌شود.
کاربرد مهم قیر به علت وجود دو خاصیت مهم این ماده است؛ غیرقابل نفوذ بودن در برابر آب و چسپنده بودن
کار برد قیر:
قیر معمولاً در دو حوزه راهسازی و عایق‌کاری به کار می‌رود. حدودا ۹۰ درصد از قیر تولیدی، در حوزه راهسازی  مورد استفاده قرار می‌گیرد و مصارف عایق‌کاری، تنها ۱۰ درصد از مصرف قیر را به خود اختصاص می‌دهد.
مشخصات گونی
باید نو،ریز بافت،کاملا سالم و بدون الودگی و چرک باشد و وزن آن در هر متر مربع حدود380گرم باشد.
عایق کاری:
از قیر معمولا برای عایق بندی بام‌ها و کف حمام‌ها استفاده می‌شود. معمولا به منظور تثبیت قیر، آن را همراه با گونی مورد استفاده قرار می‌دهند که به آن قیرگونی گفته می‌شود. الیاف گونی نقش مسلح کننده قیر را دارند و قیر را در محل خود تثبیت می‌کنند. هم چنین محصولاتی مانند مقوای قیری یا نمد قیری که با نام‌های تجاری نظیر ایزوگام و… ارائه می‌شوند نیز کاریردی مشابه قیر گونی دارند. به منظور جلوگیری از نفوذ رطوبت زمین به کف ساختمان، ازبلوکاژ یا ماکادم استفاده می‌شود.
از ویژگی عمومی قیر این است که :
1-غیر قابل نفوذ در مقابل آب و رطوبت است.
2-مقاوم در برابر اسیدها و نمک ها و بازها.
3-دارای خاصیت چسبندگی.
قیر در وضعیت های زیر برخی از خواص خود را از دست می دهد به طوری که نمی توان از آن به خوبی استفاده کرد..
الف)تجزیه شدن در دمای زیاد و تبدیل آن به ذغال،همراه با اشتعال.
ب)تغییر شکل در مقابل فشار و حلال ها
ازمزیت های این عایق نسبت به دیگر عایق ها دارد صرفه اقتصادی نسبت به بعضی از عایق های رطوبتی و اطمینان از نظر کارایی با توجه به پیشینه مصرف.
معایب عایق قیر گونی نیز عبارت است از:
1-پوسیدگی این عایق به مرور زمان.
2-پارگی بر اثر نشت های احتمالی
3-عمر مفید عایق کمتر از ده سال بوده و ترمیم متناوب ان با مشکلات اجرایی زیاد و هزینه های قابل توجه همراه است.
4-الودگی محیط زیست را همراه دارد.
 *************************************

آشنایی با راهکار عایقکاری ساختمان

b

عایق های ساختمانی به دو دسته عایق های پلیمری و معدنی تقسیم می شوند:
1- عایق پلیمری
این گروه از عایق ها نظیر پلی استایرن (یونولیت) یا پلی یورتان می باشد. این عایق ها دارای ضریب مقاومت حرارتی بالاتری نسیت به عایق های معدنی هستند و برخلاف عایقهای معدنی در برابر رطوبت مقاوم هستند. با این وجود در برابر حرارت مقاومت چندانی ندارند. محدوده حداکثر دمای کاری این مواد بین 100 تا 200 درجه سانتیگراد می باشد و برای ایجاد مقاومت در برابر آتش سوزی، از مواد ضد آتش در آنها استفاده می شود. همچنین این گروه از عایق ها انعطاف پذیر نمی باشند و برای نصب آن بر روی دیوار نیازی به سازه نمی باشند، از اینرو عمدتا از این عایق در روش های عایقکاری بدون سازه استفاده می شود.
2- عایق معدنی
این دسته از عایق ها نظیر پشم شیشه، پشم سنگ و پشم سرباره می باشد. این عایق ها تحمل دمایی بالاتری در برابر حرارت دارند و محدوده کارکرد آنها بین 400 تا 700 درجه سانتیگراد می باشد و در برابر آتش سوزی مقاوم است. از دیگر خصوصیات این عایق ها می توان به مقاوم نبودن در برابر رطوبت و انعطاف پذیری آن اشاره نمود. از اینرو از این دسته از عایق ها در روش های عایقکاری با سازه و با لایه محافظ رطوبت استفاده می شود.
• انواع روش های عایقکاری دیوارها
عایقکاری جدارهای ساختمان متشکل از یک لایه عایق حرارتی و یه لایه نمای نهایی (نظیر گچ و یا سنگ و آجر نما) می باشد. روش های گوناگونی جهت عایقکاری ساختمان وجود دارد که می توان با توجه به شرایط هر ساختمان مناسبترین و اقتصادی ترین روش را انتخاب نمود. با توجه به اینکه از چه نوع مصالح عایقی برای عایقکاری ساختمان استفاده شود، روش های عایقکاری مختلفی قابل تعریف است که در ادامه بدان اشاره شده است.
1- عایقکاری با سازه
این روش برای گروه عایقهای معدنی که انعطاف پذیری بالایی دارند استفاده می شوند. با توجه به صلب نبودن این عایق ها، لایه نمای نهایی نمی تواند مستقیما بر روی عایق نصب شود. بنابراین در این روش، دیوارها بوسیله پروفیل های چوبی و یا فلزی قاب بندی می شود و عایق حرارتی در میان فضای قاب بندی قرار می گیرد و در نهایت لایه نما بر روی سازه اجرا می شود. از جمله مهمترین روش های عایقکاری با سازه می توان به روش عایقکاری کناف و روش قاب بندی فلزی و رابیس اشاره نمود.
2- عایقکاری بدون سازه
این روش برای گروه عایقهای پلیمری که دارای صلبیت کافی هستند، استفاده می شود. با توجه به عدم انعطاف پذیری این عایق ها، لایه نمای نهایی می تواند مستقیما بر روی عایق نصب شود و نیازی به سازه و قاب بندی دیوار نمی باشد. از جمله مهمترین روش های عایقکاری بدون سازه می توان به روش دو دیوار و عایق مابین، عایق برد، پلی استایرن دانسیته بالا و ملات سیمان اشاره نمود.
3- عایقکاری با مصالح عایق
در این روش از بلوکهایی با مقاومت حرارتی بالا بعنوان اجزای دیوار باربر استفاده می شود. بنابراین خود دیوار دارای عایقیت کافی می باشد و نیازی به نصب عایق بر روی آن نیست. از مهمترین روش های عایقکاری به این روش می توان به بلوک های بتن سبک گازی، لیکا و پرلیت اشاره نمود.
4- عایقکاری با متدهای جدید
درحال حاضر تکنولوژی ساخت خانه های سریع و پیش ساخته در دنیا پیشرفت های شگرفی داشته است که ضمن اجرای یک ساختمان در کمترین زمان، عایقکاری مناسبی نیز دارند. از آن جمله می توان به روش های LSF، ICF و ساندویچ پنل (3D-Panel) اشاره نمود.
سوالی که اینجا مطرح می شود اینست که از کدامیک از این روش های عایقکاری برای ساختمان ها مناسب می باشد؟
بطورکلی هر کدام از این روش های عایقکاری برای یک شرایط از توجیه بیشتری برخوردار است. بعنوان مثال پر واضح است که در یک ساختمان احداث شده نمی توان از روشهای سوم و چهارم استفاده نمود و می بایست به سراغ روش عایقکاری با سازه یا بدون سازه رفت. از طرف دیگر،توجه به نوع دیوار و نمای ساختمان در انتخاب روش مناسب از اهمیت بسزایی برخوردار است. پارامترهای اقتصادی نظیر هزینه تمام شده عایقکاری نیز بسیار تاثیر گذار است. در ادامه به روش های عایقکاری ساختمان های احداث شده با ساختمان های درحال ساخت اشاره شده است.
• عایقکاری دیوارهای ساختمان در هنگام ساخت
بهترین زمان برای عایقکاری ساختمان، در زمان دیوارکشی و در هنگام ساخت می باشد که بسیار راحتتر و با هزینه کمتری نسب به ساختمان های احداث شده انجام می پذیرد. در زمان ساخت یک بنا، از روش های مختلف و متنوعی جهت عایقکاری ساختمان می توان استفاده نمود. می توان عایقکاری را ضمن اجرای نمای ساختمان (آجر نما، سنگ و کامپوزیت آلومنیوم ….) انجام داد.
همانطورکه در جدول زیر ملاحظه می شود، اجرای عایقکاری با استفاده از عایق های معدنی (پشم شیشه، پشم سنگ، پشم سرباره) نیاز به اجرای سازه فلزی و یا چوبی دارد که عایق در بین آن قرار داده شده و نمای ساختمان بر روی آن اجرا می شود از اینرو این روش را با نام “عایقکاری با سازه” نیز شناخته می شود. روش دیگر عایقکاری، “عایقکاری بدون سازه” است که برای عایق هایی نظیر یونولیت و پلی استایرن XPS که از استحکام کافی برخوردار هستند، نیازی به اجرای سازه نمی باشد و نمای ساختمان مستقیما بر روی آن اجرا می شود. روش دیگر عایقکاری ” عایقکاری با مصالح عایق” است که با استفاده از مصالح و بلوک های عایق حرارتی و با هزینه پایینتر و سهولت بیشتری، انجام می پذیرد
• عایقکاری دیوارهای ساختمان احداث شده
در ساختمان های احداث شده، عایقکاری جداره ها مستلزم بازسازی ساختمان است. روش نخست، عایقکاری جداره ها از داخل و در روش دوم عایقکاری جداره ها از خارج ساختمان انجام می پذیرد. عموما عایقکاری در نمایی انجام می شود که وضعیت نما در آن قسمت نامناسب باشد. بعبارت دیگر، اگر مدیریت ساختمان قصد بازسازی نمای خارجی ساختمان را داشته باشد، عایقکاری ضمن بازسازی نمای خارج انجام می پذیرد و درصورتیکه، وضعیت نمای داخل ساختمان نامطلوب و نیاز به ترمیم و بازسازی داشته باشد، عایقکاری از داخل انجام می پذیرد. در جدول زیر، روش های متداول عایقکاری ساختمان، ضمن بازسازی ارائه شده است.
برای ساختمان های احداث شده، می توان از دو روش عایقکاری با سازه و بدون سازه استفاده نمود ولی نمی توان از مصالح عایق استفاده نمود.


• نکات تکمیلی در خصوص عایقکاری ساختمان
بطورکلی عایقکاری ساختمان را می توان هم از طرف داخل و هم از خارج جدار اجرا نمود. در عایقکاری ساختمان از خارج، دیوارهای ساختمان نیز در حین گرمایش ساختمان گرم می شود. دیوارهای گرم شده ساختمان، اینرسی حرارتی را در ساختمان افزایش می دهد و در زمانهایی که دمای هوای داخل ساختمان کاهش یابد، به محیط داخلی گرما، می بخشد و موجب ثبات دمایی در داخل ساختمان می شود. در این روش که بیشتر مناسب ساختمان های با کاربری دائم و مسکونی می باشد، تغییرات دمای داخل، تاثیر کمتری از تغییرات دمای خارج ساختمان می پذیرد و آسایش حرارتی ساختمان افزایش می یابد.
در روش دوم، عایقکاری از سمت داخل ساختمان انجام می پذیرد و در حین گرمایش ساختمان، جداره های ساختمان گرم نمی شود و اینرسی حرارتی دیوارهای ساختمان بشدت کاهش می یابد. از اینرو شدت تغییرات دمای داخل ساختمان که اصطلاحا با لختی اینرسی ساختمان شناخته می شود، به شدت افزایش می یابد، این نوع عایقکاری بیشتر برای ساختمان های اداری که دمای داخل ساختمان باید بسرعت به دمای مطلوب برسد، مناسب می باشد و بهتر است از ادوات و تجهیزات کنترل دما در داخل ساختمان استفاده شود، تا دمای یکنواخت محیط و آسایش حرارتی افراد تامین شود.
با توجه به مباحث فوق، روش مطلوب برای عایقکاری ساختمان های اداری، از داخل می باشد. با این وجود، یکی از معیارهای اساسی برای انتخاب روش مناسب عایقکاری، وضعیت نمای دیوار از داخل و خارج ساختمان می باشد. از آنجاییکه عایقکاری ساختمان همراه با بازسازی نمای ساختمان انجام می پذیرد. عموما عایقکاری در نمایی انجام می شود که وضعیت نما در آن قسمت نامناسب باشد. بعبارت دیگر، اگر مدیریت ساختمان قصد بازسازی نمای خارجی ساختمان را داشته باشد، عایقکاری ضمن بازسازی نما انجام می پذیرد.
موضوع دیگری که می بایست در انتخاب روش مناسب عایقکاری درنظر گرفت، مباحث اقتصادی پروژه می باشد. بطورکلی هزینه عایقکاری دیوارهای ساختمان، با توجه به هزینه بالاتر نماکاری از خارج ساختمان نسبت به نماکاری از داخل، روش های عایقکاری داخلی ساختمان کم هزینه تر می باشد.
***************************************

چگونه سقف آخر را هنگام ساخت در زمان بتن ریزی ضد آ ب کنیم

url(3)

طبیعت بتن
ماده اصلی پرکننده در یک ترکیب بتنی دانه های سنگی می باشد که ماده چسباننده حاصل از ترکیب آب و سیمان , آنها را به یکدیگر میدوزد.زمانی که اجزاء سیمان هیدراته می شود ویا با آب ترکیب میگردد , آنها تشکیل سیلیکات کلسیم هیدراته را می دهند که این ترکیب همانند یک توده صلب سخت می گردد.
بتن یک ترکیب آبی است . برای ساخت این ترکیب کارا و پیوسته و یکپارچه از آبی بیشتر از مقدار لازم برای هیدراتاسیون سیمان استفاده میگردد. این آب اضافی که برای روانی بتن استفاده می شود از منافذ و شیارهای نازک بتن بیرون می آید. با وجود اینکه بتن ظاهرا یک جسم صلب و سخت شده است , ولی یک جسم متخلخل و نفوذپذیر می باشد.تقلیل دهنده های آب و فوق روان کننده ها به منظور کاهش مقدار آب در مخلوط بتن و افزایش کارایی آن بکار میروند , با این وجود منافذ , سوراخها و مسیر های نفوذی در بتن سالم , باقی می مانند و می توانند آب و مواد شیمیایی مهاجم را به عناصر سازه ای انتقال داده و باعث پوسیدن فولاد مسلح کننده و تخریب بتن گردند. که با این وجود بی نقصی سازه به خطر خواهد افتاد.
خاصیت نفوذپذیری و تخلخل بتن
بتن بهترین نمونه برای توصیف یک ماده نفوذ پذیر و متخلخل است.تخلخل مقدار منافذ و سوراخهای داخل بتن می باشد که با درصدی از مجموع حجم ماده نشان داده می شود. نفوذپذیری نیز بیانی ازچگونگی ارتباط میان منافذ می باشد. این خاصیت ها به کمک یکدیگر اجازه تشکیل مسیری برای انتقال آب به درون ماده را همراه با ایجاد شکافی که هنگام انقباض بوجود می آید , میدهد.
نفوذپذیری مدت زمان انتشار از منافذ , توانایی عبور آب در فشار بین منافذ ماده می باشد.نفوذپذیری با یک مقدار مشخص مثل ضریب نفوذپذیری توضیح داده می شود و عموما به ضریب “دارسی” باز می گردد. نفوذپذیری آب در یک ترکیب بتنی شاخص خوبی برای سنجش کیفیت کارایی بتن است . ضریب “دارسی” کم نشان دهنده غیر قابل نفوذ بودن و کیفیتی بالا برای مصالح می باشد.با اینکه یک بتن با نفوذپذیری کم نسبتا مقاوم می باشد , اما ممکن است هنوز نیاز به ضدآب کردن برای جلوگیری از نشت میان شکاف ها وجود داشته باشــــد.با وجود دانسیته (تراکم) معلوم آن , بتن یک ماده نفوذ پذیر و متخلخل است که می تواند با جذب آب و برخورد با مواد شیمیایی متجاوز نظیر دی اکسید کربن , مونواکسید کربن , کلراید ها و سولفات ها و دیگر ترکیبات آنها به سرعت تباه شود. اما راه دیگری نیز وجود دارد که هر آبی می تواند به عمق بتن نفوذ پیدا کند
جریان بخــار و رطوبت ناشی از آن
آب همچنان در قالب بخار همانند رطوبت نسبی انتقال می یابد . رطوبت نسبی همان آب موجود در هوا به صورت یک گاز محلول می باشد. زمانیکه دمای بخار آب بالا می رود , آب زیاد آن فشار بخاری ایجاد میکند . آب به صورت بخار نیز به میان بتن انتقال می یابد . مسیر جریان از فشار بخار زیاد ,عموما منابع , به فشار بخار کم با یک فرایند انتشار می باشد . مسیر انتشار بسیار متکی بر شرایط محیطی است.جریان انتشار بخار , زمانیکه اجرای ضد آب کردن در مکان هایی که فشار بخار آب موجود به صورت غیر یکنواخت می باشد , بحرانی است . چند نمونه از این موارد شامل :
– استفاده از پوسته ایی که در مقابل بخار بسیار کم نفوذپذیر است , مانند یک پوشش حرکتی روی یک بتن مرطوب [ ولو اینکه پوشش رویی خشک باشد ] در یک روز گرم , در اثر فشار بخار ، فشار موجود افزایش یافته و باعث طبله شدن یا تاول زدن بتن می شود.
– بکار بردن یک اندود یا بتونه برای دیوارهای خارجی یک بنا ممکن است در صورت بقدر کافی نفوذ پذیر نبودن بتونه در مقابل بخار , رطوبت را به داخل دیوارها انتقال دهد.
– استفاده از کف با قابلیت نفوذ پذیری کم در مقابل بخار روی یک دال شیبدار در محلهای زیر سطحی در برخورد با رطوبت بالا ممکن است باعث تورق (لایه لایه شدن ) کف گردد.
عموما یک بتونه یا پوشش کم نفوذ در برابر بخار نباید روی سطح داخلی یک بنا یا سازه قرار دادهشود. فشار بخار یا فشار آب برای خراب کردن و یا طبله کردن اندود عمل خواهد کرد . بعضی از انواع پوشش ها و افزودنی های کاهنده آب در بتن حرکت بخار آب را به طور قابل ملاحظه ای اصلاح می کنند و بدین صورت اجازه می دهند از آنها در قسمت داخلی استفاده شود. مثالهای اولیه پوشش های ضد آب سیمانی و مواد افزودنی تقلیل دهنده نفوذ آب می باشند.
چگونگی عملکرد فناوری ضد آب کردن کریستالی
فناوری کریستالی توسط (پرمواستاپ) دوام و کارایی ساختار بتن را بهبود بخشیده ، هزینه های نگهداری آن را پائین آورده و با محافظت کردن بتن در مقابل تاثیرات مواد شیمیایی مهاجم ، طول عمر آن را افزایش می دهد و از نفوذ آب به بتن جلوگیری میکند. این کیفیت کارایی بالا از راه کار با فناوری کریستالی منتج می گردد. زمانیکه فناوری کریستالی در بتن استفاده می گردد ، ضد آب کردن و دوام بتن را با پر کردن و مسدود ساختن منافذ ، شیارهای موئین ، شکافهای بسیار ریز و دیگر سوراخها بوسیله یک فرم کریستالی بسیار مقاوم حل نشدنی ، اصلاح می کند . این ضد آب بودن بر پایه دو واکنش ساده شیمیایی و فیزیکی اتفاق می افتد . بتن ماده ای شیمیایی است و زمانیکه ذرات سیمان هیدراته می شوند ، واکنش بین آب و سیمان باعث می شود [ بتن ] شروع به سختی کند ، توده ای صلب گردد.همچنین واکنشی شیمیایی با مواد پنهان داخل بتن اتفاق می افتد .
ضدآب کردن کریستالی ، مجموعه ای از مواد شیمیایی دیگر را در [ بتن ]جمع می کند . زمانیکه مواد شیمیایی اجزاء سیمان هیدراته شده و مواد شیمیایی کریستالی در حضور رطوبت قرار می گیرند ،واکنشی شیمیایی اتفاق می افتد ، محصول نهایی این واکنش ساختار کریستالی غیر قابل حلی می باشد .
این ساختار کریستالی فقط در مکان های مرطوب می تواند اتفاق بیفتد و بدین ترتیب در منافذ ،شیارهای موئین و ترک های ناشی از جمع شدگی بتن شکل خواهد گرفت . هرجایی نشت آب صورتپذیرد ضد آب کریستالی با پر کردن منافذ و سوراخها و شکافها ایجاد خواهد گردید.زمانیکه ضد آب کریستالی در سطوح همانند یک پوشش یا همانند عملکرد پاشش خشک روی دال بتنی تازه بکار گرفته می شود ، فرایندی به نام انتشار شیمیایی رخ می دهد. طبق نظریه انتشار ، محلول با دانسیته بالا میان محلولی با دانسیته پائین جا خواهد گرفت تا این دو متعادل گردند .
بدین سان ، زمانیکه بتن قبل از اجرای ضد آب کردن کریستالی با آب اشباع می شود ، یک محلول با دانسیته شیمیایی کم بکار برده شده است و زمانیکه ضد آب کریستالی در بتن بکار گرفته می شود ، محلولی با دانسیته شیمیایی بالا روی سطح آن ایجاد می شود که فرایند انتشار شیمیایی را راه اندازی می کند ، ضد آب کریستالی با جابجا شدن میان [محلول با دانسیته پائین ] به تعادل می رسد .
مواد شیمیایی ضد آب کریستالی(پرمواستاپ) میان بتن پخش شده و در دسترس اجزای سیمان هیدراته قرار میگیرد و اجازه می دهد واکنشی شیمیایی اتفاق افتاده ، یک ساختار کریستالی شکل گیرد و همانند ماده شیمیایی ادامه می یابد تا میان آب پخش گردد . این رشد کریستالی ، پشت مواد شیمیایی مهاجم شکل خواهد گرفت . واکنش تا جایی که ترکیب شیمیایی کریستالی آب را تمام کرده و یا آن را از بتن خالیکند ، ادامه می یابد .انتشار شیمیایی ، ترکیب بوجود آمده را در حدود 12 اینچ به داخل بتن انتقال می دهد . چنانچه آب فقط 2 اینچ در عمق بتن جذب شده باشد ، در این صورت ماده شیمیایی کریستالی فقط 2 اینچ پیشرفت خواهد کرد و سپس خواهد ایستاد .در صورت ورود مجدد آب به بتن از چند نقطه دیگر در آینده ، با واکنش شیمیایی مواد ، قابلیت پیشروی تا 10 اینچ دیگر وجود دارد .
بجای کاهش تخلخل بتن همانند تقلیل دهنده های آب و روان کننده ها و فوق روان کننده ها ، ماده کریستالی ، مواد پرکننده و مسدود کننده سوراخها را در بتن به منظور ایجاد یک بخش بی عیب و پایدار از سازه ، بکار می گیرد.فرم کریستالی در داخل بتن وجود دارد و به صورت نمایان در سطح آن نیست و نمی تواند بتن را سوراخ کرده و یا به صورت های دیگری نظیر اندودها و یا سطوحپوششی آن را خراب کند .ضد آب کریستالی در برابر مواد شیمیایی در برخوردهای متناوب بسیار مقاوم می باشد. این ماده دمای بین 25 – درجه فارنهایت [ 32- درجه سانتی گراد ] و 265 درجه فارنهایت [ 130 درجه سانتی گراد ] را در یک حالت ثابت تحمل می کند .رطوبت ، نور ماوراء بنفش و میزان اکسیژن هیچگونه اثری بر روی توانایی عملکرد محصول ندارد .
ضد آب کریستالی محافظت در مقابل عوامل و پدیده های زیر راایجاد می کند:
مانعی برای تاثیرات CO ، CO2 ، SO2 ، NO2 ، گازهای خورنده و نیز کربناته شدن می باشد. کربناته شدن فرایندی است که گازهای خارجی پدیده خوردگی را در لایه های بتن ایجادمیکنند.آزمایش کربناتی نشان می دهد که افزایش شکل کریستالی جریان گازهای داخل بتن را کاهش می دهد . کربناتاسیون حالت قلیایی خمیر سیمان هیدراته شده را خنثی نموده و محافظت آرماتورها در مقابل خوردگی از بین میرود.
محافظت کردن از بتن در مقابل واکنش توده های قلیایی  با رد کردن آب به فرایند آنها در نتیجه واکنش توده ها بهبود میبخشد
آزمایش انتشار گسترده یون کلراید نشان می دهد که ساختار بتنی که با ضد آب کریستالی محافظت گردیده است ، از انتشار کلراید ها جلوگیری می کند. این ساختار از فولادهای تقویتی بتن حفاظت کرده و از خرابی های ناشی از اکسیداسیون و انبساط آرماتورها پیش گیری می کند.
بسیاری از روش های سنتی حفاظت بتن نظیر اندودهای قیری (ایزوگام) و دیگر پوشش ها ، ممکن است در دراز مدت مستعد خرابی از آب و ترکیبات شیمیایی گردند در صورتیکه فناوری کریستالی(پرمواستاپ) منافذ و شیارهای ناشی از فرایند خودگیری و عمل آوری بتن را بسته و بتن را مقاوم می نماید.
انواع بناها و کاربرد مناسب فناوری کریستالی
فناوری حفاظت و ضد آب کردن کریستالی در دو شکل پودر و مایع وجود دارد. سه روش به کارگیری متفاوت شامل :
استفاده کردن بر روی یک ساختار موجود به عنوان مثال یک دیوار سازه ای یا یک دال کف
ترکیب مستقیم با مقدار بتن در کارگاه همانند یک افزودنی
پاشیدن مثل یک پودر خشک ، کاربرد سبز یا بدون رطوبت ماده خشک روی سطح بتن..
 *******************************

ایزولاسیون و عایق کاری ساختمان (تخصصی)

url(4)

انواع عایق کاری :
1- عایق هایی که در ساختار آنها حبابهای هوا وجود دارد و باعث کاهش هدایت حرارت می شوند.
2- عایق هایی که حرارت را باز می تابند .پشت این عایق ها باید حدود 20 میلی متر فاصله هوایی تعبیه شود .
عایق ها چگونه ارزیابی می شوند ؟
فاکتور مهم در انتخاب عایق ها ، میزان مقاومت حرارتی آن هاست .هر قدر n مقاومت بالاتر باشد ، عایق حرارت را کمتر از خود عبور می دهد و صرفه جویی که به همراه دارد افزایش می یابد ، پس به جای ضخامت عایق ها ،باید مقاومت حراتی آن ها با هم مقایسه شوند.
عایق های گوناگون با مقاومتهای حرارتی برابر ، از نظر میزان صرفه جویی در انرژی همانند هستند و تنها اختلاف آنها در قیمت و محل کاربرد است .
چه جاهایی باید عایق کاری شوند؟
– سقفها : با عایق کاری سقف مصرف انرژی برای گرمایش و سرمایش ساختمان 35% تا 45% کاهش می یابد .
– دیوار های خارجی : مصرف انرژی برای گرمایش و سرمایش ساختمان را حدود 15% کاهش می دهد.
– کف : مصرف انرژی در زمستان را 5% کاهش می دهد .
– لوله های آبگرم : برای عایق کاری لوله های آبگرم می توان از عایق های پتویی یا عایقهایی که به طور ویژه برای لوله ها ساخته شده و به راحتی قابل نصب هستند استفاده کرد .
سقف و کف ساختمان های موجود را می توان به راحتی عایق نمود .
بر اساس مقررات ملی ساختمان ، تمامی ساختانهایی که ساخته می شوند باید به اندهزه کافی عایق کاری شوند . میزان عایق مورد نیاز در همین مقررات تعیین شده است .
چند راهنمایی کلی برای نصب عایق ها
عایق ها در صورتی خوب کار خود را نجام می دهند که به طور صحیح نصب شده باشند.موارد زیر به شما کمک می کند تا بهترین کارایی از عایقهایی که نصب می کنید ببینید :
– هرگز عایق را فشرده نکنید .عایق باید پس از نصب همان ضخامت اولیه خود را داشته باشد در غیر این صورت مقدار مقاومت حرارتی آن کاهش می یابد و نمی توان آن طور که انتظار می رود جلوی انتقال حرارت را بگیرد .
-عایق کاری را به طور کامل روی تمام سطح انجام دهید . چرا که اگر تنها 5% از سطح خالی بماند ، ممکن است تا 50% از کارایی عایق کاری کاسته شود .
-مواد عایق را باید خشک نگه داشت ، زیرا به استثنای پلی استایرن که نسبت به آب مقاوم است ،بقیه عایق ها بر اثر رطوبت کارایی آنها پایین می آید . در برخی عایق های آزاد مقدار مقاومت حرارتی متناسب با تراکم عایق است نه ضخامت آن . در این عایق ها ، مقدار مقاومت ممکن است بعد  از مدتی تا 20%  کاهش یابد . از این رو باید بعد از نصب کننده عایق تضمین گرفت .
-از عایق های آزاد در سقف هایی که شیب زیادی دارند استفاده نکنید.
-در صورت استفاده از عایق های بازتابنده باید حتما پشت آنها یک لایه هوای ساکن به ضخامت 20 میلی متر وجود داشته باشد.تمام سوراخها و پارگی ها و درزها باید با نوارچسب پوشیده شوند.
-اطراف کابل های برق و لوازم الکتریکی را هرگز عایق کاری نکنید ،ایمن بودن عایق کاری باید توسط یک فرد متخصص بررسی شود .
-در فاصله کمتر از 90 میلی متر فنهای خروجی عایق نصب نکنید .
در فاصله کمتر از 25 میلی متر حبابهای لامپ و سرپیچ آنها عایق کاری نکنید .
عایق امولسیونی k99
عایق امولسیونی k99 ترکیب امولسیون قیری با پایه ابی است .
که با داشتن خواص نفوذپذیری (به دلیل سیال بودن ) میتواندپوشش مناسبی برای چسبندگی بر روی سطوح مصالح بعنوان عایق باشد .
مزایا
فاقدحلالهای نفتی بوده به صورت سردوابگون مصرف می شود و براحتی با اب رقیق می گردد. خطر اتش سوزی والودگی محیط زیست ندارد.کاربرد ان ساده و احتیاج به وسایل خاص ندارد.
موارد استفاده
عایق مناسب و مطمئن برای کلیه سطوح مخازن اب و استخرهاکانالهای ابروپشت بام ها سقفهای همواروشیب دار دیوارهای حائل پروژه های ساختمانی کف سالنهاوسرویسها تاسیسات فلزی وبتنی خصوصافوندانسیونهامی باشد.
اماده سازی
مطمئن شوید سطحی که می خواهید پوشش بدهید تمیزو عاری از هر گونه گردوغبارچربی روغن یا رنگ پوسته شده باشد برای این باشد ودر صورت لزوم از برسهای مویی یا فلزی استفاده می شود..
عایق کاری بام
ابتدا عایق k99 را برای افزایش میزان نفوذ پذیری با 30/0 اب رقیق نموده و در تمام سطح پخش کنید و اجازه دهید خشک شود . سپس ترکهایاشکافهای موجود در اجهت ایجاد سطحی هموار با ملات اسفالتیت ( مخلوط1 پیمان سیمان دو قالب سیمان شده . 3 پیمان ماسه شسته شده 2 پیمانه عایق k99 ) پر نموده و از کناره های بام را با این ملات ماهیچه کشی نمائید .
بدلیل جنبشهای خفیف سقف طول قطعات گونی هیچگاه نباید از 6 متری تجاوز نماید . پس از قرار دادن هر قطعه از گونی باید خمیر عایق را بمیزان یک کیلوگرم در متر مربع برای هر لایه روی ان زده شود .
مجددا باید لایه دیگری از خمیر عایق روی لایه های قبلی زده شود که در نتیجه یک لایه عایق غیر قابل نفوذ و مقاوم اجاد میگردد.
پوشش نهایی
معمولا لایه نهایی عایق جهت حفاظت و انعکاس نور افتاب و حرارت با استفاده از رنگ مقاوم نماسیل بوسیله قلم موئی یا پیستوله پوشش داده می شود ولی در مورد پشت با مهایی که رفت و امد زیاد صورت می گیرد .
مواد جدید برای آب بندی :
از نفوذ یا نشستهای زیر زمین هاوپارکنگ هابامواد485المانیP-100 رنگ پوششی ضد زنگ وضد رطوبت است.
مقاوم به عوامل جوی و شیمیایی بوده وپوششی مقاوم برای فلزات وسطوح مختلف ساختمان را تشکیل میدهد.
این ماده پوشش دهنده از اجزا ثابت وشیمیایی وبیوتومین استاندارد تشکیل گردیده است که عاری از هر گونه مواد پر کننده ایت و عموما در رنگهای مختلف بکار برده است.
به همین دلیل مورد مصرف مشابه P-100 در جهان برای تاسیسات فلزی در موقعیتهای مختلف بخصوص در مناطق جنوب کشور صنایع کشتی اسکله ها لوله های فلزی یاسمانی منابع یا تانکهای ذخیره اب مشروب یا فاضلاب کاربرد طولانی دارد.
در مقابل اسیدهاوانلاه قلیائی مقاوم است.درحرارت بالاتا278 (درجه سانتی گرادمقاوم میباشد.) در محل مصرف شده هرگز ترک نخورده و پوسته نمی گردد.
در شرایط جوی خشک رطوبتی وقلیایی دوام طولانی دارد.پوششی مقاوم ومحافظ برای تاسیسات بنا در دریائی شمال وجنوب کشور در خصوص جلوگیری از پوسیدگی فلزات می باشد.
پلاستیک جوئینت
جهت درزهای عمودی وافقی کانالهاودرز انبساط مخازن
بتونی همچون در اتصالات تاسیسات فلزی
این ماستیک پر شده در ظروف یا بشکه های ۵ و ۲۰ و۱۲۰  کیلوئی همچنین بصورت نوار در ضخامت 2تا5سانتی متروبعرض های3تا5سانتی مترلای پلاستیک نازک پلی اتیلن بسته بندی می باشد .ترکیبی از قیر تغییر یافته بارزینهای قابل ارتجاع بوده مقاومت حرارتی ۱۲۰ سانتی گراد و ۳۰- درجه سانتی گراد را دارد و بهعلت خاصیت کششی و چسبندگی در ژوئنها عمر مداوم و طولانی خواهد داشت .
در دزانبساط بعرض 1تا2 سانتیمتر تا عمق 2 سانتیمتر و در درزهای انبساط بعرض 3سانتی مترتا عمق 5 سانتی متر قابل انجام میباشد.
۱- بسته بندی به صورت نوار:
مصرف ان بصورت نوار همانند لحیم کاری با شعله کم همراه با کاردک به اسانی و باچسبندگی بیشتر درون درز قرار میگیرد.
مجری می تواند بطور تمیز وظریف کار را انجام نماید. در صورتیکه درز انبساط عمق بیشتری داشته باشد از فوم پلی اتیلن برای محدود نمودن عمق قرار می گیرد.
۲- بسته بندی در ظرف :
ظروف بسته بندی شده مواد با قرار دادن در محیط گرم یا درون ابجوش بحد ۷۰تا۸۰ درجه سانتی گراد گرم و حالت مومی مانند پیدا کند.به اسانی نسبت به محل مصرف با دست یاهر نوع ابزار دستی درون درز با وضعیت چسبنده قرار می گید.توصیه می گردد که مجل مصرف بخصوص کنا یا لبه درزهای بتونی قبلا با پرایمررقیق مانند تورسیل P-100 با قلم نگ اغشته گردد و بعد از چند دقیقه یا نیم ساعت ماستیک پلاستیک جوئینت درون ان پر گردیده تا سطح صاف و یکنواخت بدست اید .
چرا عایق کاری ؟
پاسخ به این سوال بسیار ساده است ، برای بهتر متوجه شدن این مطلب مثالی می آوریم :  در علم تأسیسات برای اینکه بخواهند یک دستگاه تأسیساتی مانند دیگ و یا مشعل را برای یک ساختمان محاسبه و انتخاب نمایند ابتدا تمام حرارتی که از طریق برخی منابع ( دیوارها ، سقف ، کف ، پنجره ها ، درب ها و … ) دفع می شود را محاسبه کرده و مطابق با آن دستگاه مورد نظر را انتخاب می کنند حال تصور کنید تمامی دیوار ها عایق باشند و یا شیشه ها از نوع دوجداره باشند در اینصورت به مقدار بسیار زیادی توانسته ایم کمک کنیم تا دستگاه های مورد نظر کوچک تر شده و به دنبال آن میزان مصرف سوخت نیز کاهش یابد ، البته این امر تنها مخصوص فصل زمستان نیست بلکه ما با این کار باعث می شویم تا در تابستان نیز حرارت کمتری از بیرون وارد خانه گردد پس خنک کردن فضا نیز راحت تر می شود ، اینها نمونه های بسیار ساده ایست که می توان به آنها اشاره کرد ، شاید برخی تصور کنند که هزینه این عایق کاری زیاد باشد ولی با اندکی تأمل متوجه خواهند شد که این هزینه در مقابل مبلغی که در آینده باید بابت سوخت پرداخت کنند اصلا به حساب نیامده و از سوی دیگرباعث می شود تا شما بتوانید با آسایش بیشتری زندگی کنید .
عایقکاری لوله
مراحل عایقکاری لوله ها به روش غلافی :
1-زنگ زدائی سطح لوله ها به وسیله گریت فولادی ، به منظور تأمین شرط لازم برای ایجاد میزی و زبری ، جهت داشتن چسبندگی بهتر مطابق استاندارد SA2       Din 55228
2-اتصال فلنجی لوله ها به یکدیگر و تشکیل رشته پیوسته ای از آنها
3-عبور لوله های متصل بهم از قسمتهای مربوطه توسط دستگاه انتقال دهنده
4-گرم شدن لوله با استفاده از جریان حرارت القائی ( با توجه به اینکه حرارت در این پوششها از عوامل مهم در نظر گرفته می شود لذا می بایستی حرارت به طور یکنواخت و به مقدار کافی باشد که بدین منظور به طور مستمر کنترل و تنظیم می گردد ) .
5-پوشش اپوکسی رزین ( چسب ) به صورت الکترواستاتیک توسط افشانکهایی به سطح لوله پاشیده می شود که ضخامت آن لایه در حدود 60 الی 80 میکرون است ( لازم به توضیح است که تغییر مقدار ضخامت لایه اپوکسی خارج از مقادیر فوق نیز بستگی به سفارش دهنده دارد )
6-ماده چسبنده به صورت الکترواستاتیک و به وسیله افشانکها به سطح لوله پاشیده می شود .
ضخامت تقریبی این لایه 170 تا 250 میکرون می باشد .
7-حرارت دادن به ماده چسبنده
8-انتقال دانه های پلی اتیلن از مخازن ذخیره به قسمت اکسترودار
9-مرحله چک کردن پوشش پس از اتمام عملیات
10-آزمایش منفذیابی بر روی پوشش با دستگاه هالیدی دیتکتور با ولتاژ 25 کیلو ولت
11-آزمایش چسبندگی
مراحل عایقکاری لوله به روش نوار پیچی ( سه لایه ای پلی اتیلن ) :
عایقکاری لوله های بالاتر از قطر 18 اینچ که به روش نوار پیچی با سه لایه پلی اتیلن و به صورت یکنواخت توسط کارخانه انجام می پذیرد شامل مراحل زیر میباشد :
1- بازرسی عینی لوله های خام :
2- پیش گرمی لوله های خام :
( در این مرحله توسط مشعلهای گاز سوز تمامی رطوبت سطح لوله گرفته می شود )
3-زنگ زدائی لوله ها :
به روش سندبلاست ( مخلوطی از شات و گریت ) ، شات برای تمیز کردن سطح لوله از زنگ و گریت بیشتر به علت ایجاد مقداری زبری در سطح لوله ، اقدام به زنگ زدائی می شود . مقدار زبری مجاز بین 40 تا 100 میکرون و درجه تمیزی       SA2 می باشد .
توضیح اینکه زبری سطح لوله به میزان چسبندگی کمک می کند ( ضمناً جهت اینکه داخل لوله از شات و گریت در هنگام تمیز کاری پر نشود دو سر لوله در پوش گذاشته می شود ) .
4-بازرسی عینی لوله های تمیز شده
5-گرم کردن یکنواخت لوله ها :
لوله ها به داخل ایستگاه گرم کننده که بهصورت سیستم القائی با فرکانس متوسط و قدرتkw 2000  است رفته و حرارت داده می شود و دمای داده شده به لوله حدود 230 درجه سانتی گراد در تمام سطح لوله می باشد که ماناسب با درجه حرارت لایه های پوشش است . ضمناً مقدار تغیرات حرارت نیز 20 درجه سانتی گراد است .
6-اندازه گیری و کنترل دقیق و مرتب درجه حرارت :
اندازه گیری و کنترل دقیق و مرتب درجه حرارت الزامی است . قابل ذکر است که جهت جلوگیری از هدر رفتن و اتلاف انرژی به منظور گرم  کردن لوله های با قطر کم چند بوبین القائی قابل اضافه کردن می باشد .
7-زدن لایه اپوکسی به سطح لوله :
مرحله اول عایقکاری زدن لایه اپوکسی به سطح لوله است . زدن لایه اپوکسی که به صورت پودر می باشد و بر روی لوله پاشیده می شود در اتاقک مخصوص که برای اینکار در نظر گرفته شده انجام می گیرد و پودر اپوکسی به صورت الکترواستاتیک و با استفاده از افشانکهای خاص
8-آغشته کردن لوله به ماده چسبنده :
بعد از اتمام مرحله فوق ، ماده چسبنده به وسیله اکسترودر مربوطه و با ضخامت تریبی 0/3 و عرض 400 میلی متر به صورت نواری با رویهم پیچی و از طریق دیافراگم اکسترودر خارج  و به لایه قبلی اضافه می شود . ظرفیت اکسترودر حدود 150 کیلوگرم در ساعت است .
9-افزایش پوشش پلی اتیلن :
همزمان با اتمام لایه چسبنده به سطح لوله ، پوشش پلی اتیلن توسط اکسترودر مخصوص و همانند مرحله قبل به صورت نازک به عرض 1000 میلیمتر و به روش رویهم پیچی با چند لایه به پوشش قبلی اضافه می شود . لایه چسبیده و ماده پلی اتیلن با استفاده از روله مخصوص فشرده شده که در نتیجه آن ، پوشش یکدست و همگون بوجود می آید .
اکسترودرها به طور افقی و در مجاورت هم نصب شده اند . پلی اتیلن از میان سیلندر گرم اکسترودر جا به جا می شود و درعین حال ذوب شده و به صورت یکدست توسط حلزون به سمت نازلها فرستاده می شود .
قطر حلزون 30/1 طول اکسترودر است و پلی اتیلن از طریق مخازن ذخیره با ظرفیت 1800 کیلوگرم بر ساعت و به مقدار0 16 کیلوگرم در ساعت وارد اکسترودرها می شود . این مقدار برای ورود دانه های ماده چسبیده به اکسترودر مربوطه نیز رعایت می گردد .
10-عمل خنک کردن لوله :
 بعد از اتمام عملیات عایقکاری ، لوله ها با شیرهای آب تعبیه شده در مسیری بطول حدود 40 متر با آب خنک می شوند . و دمای لوله با این سیستم تا 60 درجه سانتی گراد کاهش پیدا می کند .
11- تخلیه آب داخل لوله :
آب داخل لوله که در زمان حرکت دورانی لوله از زیر دوشهای آب به داخل نفوذ کرده است تخلیه می گردد .
12- بهسازی دو سر لوله :
بااستفاده از پرسهای فولادی چرخشی باقیمانده پلی اتیلن از دو سر لوله زدوده وبرداشته می شود و به دنبال آن ماده ضدزنگ زده می شود .
13-  اندازه گیری ضخامت عایق لوله در چند نقطه .
14-  آزمایش منقذیابی بادستگاه هالیدی دیتکتور باولتاژ 25 کیلو ولت .
15-  اندازه گیری و وضعیت میزان چسبندگی پوشش :
پوشش سه لایه پلی اتیلن همانند دیگر عایقها تعمیرات لازم دارد که با توجه به موقعیت و ابعاد و نوع  خرابی ، تعمیرات بر روی آن انجام می شود . در همین زمینه مواد مخصوص تعمیرات اعم از رنگ و نوار پلاستیک که با پایه پوشش هماهنگی  کامل دارد منظور و استفاده می گردد .
عایقکاری سرجوش در پوشش سه لایه پلی اتیلن :
کلیه مراحل عایقکاری سرجوش در پوشش پلی اتیلن مطابق استاندارد انجام می گیرد .
موارد مهمی که دقت در آن الزامی است :
1- هدف از زنگ زدایی در عایق کاری سرجوش ها ، زنگ زدایی و رساندن درجه تمیزی لوله به SA2 و ایجاد زبری سطح لوله و همچنین فراهم کردن زمینه چسبندگی در دو طرف عایق پلی اتیلن است . لیکن نقش سند بلاست در تعمیرات عمیق ، که نیاز به استفاده از نوارهای Sleeve به صورت نوار پیچی دور تا دور محیط لوله است تنها ایجاد زبری است .
2- زمانی که محل سرجوش ها سندبلاست می شود و قبل از پرایمرزنی بایستی سطح لوله حرارت داده شود . درجه حرارت مناسب سطح لوله برای شروع عملیات پرایمرزنی و عایقکاری 70-80 درجه سانتی گراد است .
3- رعایت درصد مخلوط رنگ پایه و ماده سخت و مخلوط کردن آن می بایست با دقت کافی انجام شود .
ب : عایقکاری به روش سرد :
1-ب : نوارها و پرایمرهای ( آستری و ثانوی ) :
در این نوع عایقکاری نوارها و پرایمرها باید از یک سازنده باشد .
2 -ب : تجهیزات :
در این نوع عایقکاری ، تجهیزات مورد لزوم عمدتاً شامل وسایل وماشین آلات مربوط به تمیز کاری ، پرایمرزنی ، نوار پیچی و غیره می باشد .
3- ب : شرایط نوار پیچی زیرین ( Inner  wrap ) :
پس از حمل لوله های پرایمر خورده به محل لوله گذاری و پس از تکمیل عملیات جوشکاری لازم است عملیات نوار پیچی انجام شود .
در هوای بارانی و مه سنگین باید کار نوار پیچی را متوقف کرد و همچنین شبنم صبحگاهی باید از روی لوله پاک گردد . در هوای کمتر از 5 درجه سانتی گراد بالای صفر ، اغلب نوارهای پلاستیکی خاصیت کش آمدن ارتجاعی ( Elongation) خود را از دست می دهند و نوار پیچی دچار اشکال می گردد . بنابراین لازم است در حرارت کمتر از 5 درجه سانتی گراد بالای صفر کار نوار پیچی متوقف گردد .
حرارت و تابش مستقیم خورشید در فصل گرما باعث باد کردن و ایجاد چین و چروک و عدم چسبندگی موضعی نوارها می گردد . در چنین شرایطیلازم است از نوار پیچی در آن ساعات خود داری نموده و این عملیات در ساعت اولیه صبح انجام گردد. لوله ها را پس از نوار پیچی و انجام آزمایشات بلافاصله باید در خاک دفن کرد .
2-ج : عایقکاری گرم در کارگاه : ( Yard  coat  & warp)
عملیات عایقکاری گرم در کارگاه سرپوشیده و بر روی هر شاخه از لوله انجام می شود و لازم است پانزده سانتیمتر از هر شاخه لوله جهت جوشکاری ، عایقکاری نشود .
– دستگاههای مورد نیاز این نوع عایقکاری به شرح زیر می باشد :
1- دستگاه تمیز کننده و پرایمر زنی ثابت .
2- دستگاه گرداننده و جلو برنده لوله .
3- دستگاه قیر پاشی و نوار پیچی ثابت .
4- وسایل و لوازم آزمایش پوشش نوار .
5- ماشین آلات ، وسایل و ابزار مخصوص جا به جایی و حمل و نقل لوله های عایقکاری شده .
مسائلی که باید صرفاً در مورد عایقکاری گرم در کارگاه رعایت شود به شرح زیر است :
الف : قبل از انجام عایقکاری بایستی از فاسد نشدن پرایمری که به لوله ها اندود شده است اطمینان حاصل شود . عمر مفید این پرایمر ها عملاً حدود 4 هفته است اما بهر حال انجام آزمایش جهت حصول اطمینان ضروری است . این آزمایش شامل تراشیدن مقداری پرایمر از لوله بر روی یک صفحه کاغذ است که چنانچه بتوان پرایمر تراشیده شده را به صورت گلوله بدر آورد نشانه فاسد نشدن آن است .
ب : بلافاصله و در حین عملیات عایقکاری و قبل از جابجایی لوله ها باید سطح لوله پوشش شده با پاشیدن محلولی با ترکیب زیر سرد شود :
– 100 لیتر آب
– 30 کیلوگرم آهک زنده
-2 لیتر روغن بزرگ
-2 کیلوگرم نمک طعام
 عملیات عایقکاری سربندها پس از جوشکاری لوله در کنار کانال :
پس از جوشکاری لوله می بایستی قطعات سرباره جوش کنده شود وپس از اینکه با ماشین شن زنی ( Sandblasting   machine) متحرک تمیز و زنگ زدائی گردید و گرد گیری و پرایمر زده شد به وسیله نوار پلاستیکی مخصوص که چسب آناز نوع قیری است عایقکاری گردد .
عایقکاری شیر آلات و اتصالات آنها :
1-عایقکاری شیرآلات و اتصالات مدفون درخاک :
چنانچه این شیر آلات دارای پوشش عایقی کارخانه ای ( Pre  coated) نباشند باید پس از تمیز کاری کامل ، سطح آنها با پرایمر و نوار نرم مخصوص موسوم به نوار ( Petrolatum ) و با رویهم پیچی 50/0 عایقکاری شوند .
2-عایقکاری شیرآلات و اتصالات داخل حوضچه ها :
 این شیر آلات پس از تمیز کردن با برس سیمی می بایست با رنگ قیری از نوع ماستیک عایقکاری شوند . این عایقکاری باید در سه لایه و در فواصل زمانی چهار ساعت برای هر لایه انجام گیرد .
در فصول مختلف به زندگی خود بپردازید. عایق کاری لوله ها :
لوله ها ممکن است به صورت توکار یا داخل داکت و یا روکار نصب شوند ولی در هر صورت بایستی عایق شوند که به یکی از صورت های زیر انجام می گیرد :
 ۱-لوله ها باید از مصالح ساختمانی جدا باشد تا مانع پوسیدن آن شود.
۲-لوله های سیستم گرمایش ۲ بار ضد زنگ زده می شود.
۳-لوله های دفنی بایستی با روغن و نوار پرایور عایق شود.
۴-لوله های داخل داکت بایستی توسط پشم شیشه با فوم آلومنیوم عایق شود.
 ۵-لوله های روکارممکن است برای عایقکاری آن از رنگ و یا ورق آلومنیومی استفاده شود.
 عایق کاری کانال:
کانالها هم همانند لوله ها ممکن است بصورت توکار یا داخل داکت و یا روکار نصب شوند که در داخل داکت متداول تر می باشد.
 ۱-کانال ها باید از مصالح ساختمانی جدا باشد تا مانع پوسیدن آن شود.
۲-فقط آن قسمت از کانال رفت و برگشت که از محیط گرم نشده می گذرد عایق می شود.
۳-کانالهای توکار توسط پشم شیشه با مفتول گالولنیزه عایق می شوند.
۴-کانالهای روکار توسط پشم شیشه یا پشم سنگ با مفتول گالولنیزه عایق می شوند.
 عایق های نوین
همگام با پیشرفتهای روز افزون در صنایع و علوم مختلف در صنعت عایق کاری نیز تحولی ایجاد گردیده که معایب عایقهای معدنی و پلیمری را ندارد طراحی و ساختار آن مختص به صنعت عایقکاری بوده و بنا به شرایط مصرف انواع مختلف دارد . معروفترین و کاملترین انواع عایق های الاستو مریکE.P.D.M و  NBR/PVC می باشد .
جهت روشن شدن مطلب به ارائه توضیحات مختصری در مورد هر دسته از این عایقها می پردازیم .
 * عایقهای پلیمری الاستو مریک
خواص عمومی آنها عبارتند از :
1-سلول بسته بوده جاذب رطوبت نمی باشد .2- خاصیت موئینگی نداشته و خواص اسیدی یا بازی در مجاورت فلز ایجاد نمی کند . 3-پا شش و یا تراوش هیچ گونه مواد مضری برای سلامتی و محیط زیست ندارد .4- در صورت مجاورت با حریق باعث گسترش حریق نمی شود . 5- خاصیت خود خاموش کنندگی داشته و تولید گاز سمی نمی کند . خواص الاستیک خوبی داشته واز مقاومت کششی و فشاری نسبتا خوبی برخوردارند.6-در مقابل رشد و تکثیر قارچ و باکتری کاملا مقاوم است .
 دو محصول عمده این نوع عایقها عبارتنداز :
1- NBR/PVC
اختصارا به آن نیتریل فوم گفته می شود، خاصیت عمده و بارز آن مقاومت خوب نسبت به سیالات نفتی و روغن بوده اما مقاومت آن در برابر اشعه ماوراء بنفش و ازن کم است . دامنه تحمل حرارتی آن 100°Cتا -250°C  است .مطالب بیشتر
 2- E.P.D.M
 از مشتقات ترکیبات آلی با پایه مواد نفتی بوده و به همین دلیل در برابر مجاورت با سیالات نفتی مقاومت خوبی ندارد اما نقطه قوت آن قابلیت استفاده در فضای باز و مقاومت عالی در برابر اشعه ماوراء بنفش و ازن است . دامنه تحمل حرارتی آن 130° C تا-50°C است . در برابر مواد شیمیایی آلی و غیر آلی مقاوم است .از معروف ترین کار خانه جات تولید آن می توان به AEROFLEX اشاره کرد . مطالب بیشتر
* عایق شیشه Window Film
پوششی چندلایه است که به کمک چسب مخصوص به سطح شیشه می چسبد , بستر اصلی آن پلی استر از جنس پلی اتلین ترفتالات (PET) می باشد این پوشش حاوی ماده جاذب اشعه فرابنفش بوده و تا حدود 99% از ورود این اشعه جلوگیری می کند . مهمترین لایه آن لایه فلز پوش است که به کمک روشهای پیشرفته ذرات فلزات سنگین مانند (وانادیم –طلا- آلیاژ نیکل کروم) برروی لایه پلیمری اندود گردیده است خاصیت این لایه باز تابش اشعه مادون قرمز بوده  در حالی که اجازه عبور نور مرئی را به آن می دهد . درواقع این عایق را می توان تلفیقی از دو نوع عایق نوین انعکاسی و پلیمری شفاف دانست . لایه های  بعدی باعث تقویت استحکام کششی شده , در نهایت خواص ضد خش به محصول می دهد. مزیت دیگر این این پوشش جلوگیری از خطر پاشیدگی  شیشه هنگام شکسته شدن و یا هنگام زلزله است .در انواع کم گسیل این نوع عایق در فصل زمستان با کم کردن ضریب انتقال حرارت رسانش شیشه باعث کاهش اتلاف حرارت نیز می گردد . مطالب بیشتر
 * نانو عایق NANSULATE
از دیگر عایق های مدرن که هنوز به علت هزینه اولیه بالا کاربردهای گسترده پیدا نکرده می توان به  نانو عایق ها – که خاصیت عایقکاری تا 39 برابر پشم شیشه را دارا هستند و با نام تجاری  NANSULATE تولید می شوند اشاره کرد .این ماده در برابر زنگ زدگی مقاومت بالایی داشته وبهترین ماده عایق روی زمین شناخته شده است , این عایق را می توان به راحتی با برس غلطک و اسپری روی دیوار پاشید.مطالب بیشتر
*رنگ های سرامیکی عایق محصول HY-TECH
یکی از دستاوردهای جدید علم در جهان گسترش فناوری نانو در زمینه های گوناگون از جمله صنعت می باشد.علم نانو با پیشرفت خود در زمان کوتاهی می رود تا تاثیر خود را بر اقتصاد سیاسی و اجتماعی کشورها بگذارد.از جمله دستاوردهای فناوری نانو تولید نانو سرامیکها و استفاده از آنها در صنعت رنگ و پوشش می باشد.یکی از انواع سرامیکها که  در ابعاد مختلف نانومتر تولید می شوند آلومینا سیلیکاهاهستند که درصنعت رنگ به عنوان مواد افزودنی مورد استفاده قرار می گیرد
عایق کاری دینامیکی
این نوع عایق کاری بیشتر تداعی کننده یک سیستم میباشد تا یک ماده عایق دینامیک. اولین بار مطالعه عایق کاری دینامیکی در اواسط قرن نوزدهم در دانشگاه مونیخ توسط پرفوسور Max Von Pettenkoffer صورت گرفت . در سال 1965 دکتر Pattin پرفسور مهندسی علوم در کالج معماری Ostario کانادا تئوری حرارتی و توضیحات ریاضی برای این محاسبات را انجام داد. اولین خانه در انگلستان با بکار گیری روش عایق کاری دینامیکی در سال 96- 1995ساخنه شد . این روش در کشورهای اسکاندیناوی بخصوص اسکاتلند در بعضی از ساختمانها ایجاد شده است,اما باید به خاطر داشت که نتایج این روش هم در بخش مطالعات تئوری و هم مطالعات تجربی جدید و نا مشخص است .
عایق کاری دینامیکی به نوعی عایق کاری گفته میشود که بخشی یا همه اتلاف حرارتی هدایت را بوسیله جریان سیال فعال ( جریان هوا در بنای ساختمان )در خلاف جهت اختلاف دما , جذب میکند. در بعضی از بناها نیز می توان از جریان موازی که در آن جریان سیال و گرما هم جهت هستند , استفاده کرد. بنای همه ساختمانها جاذب هوا هستند اما برای مصالح عایق کاری دینامیکی قابلیت نفوذ پذیری ها بالا تر میباشد.
همانطور که گفته شد کار تجربی بسیار کمی بر روی عایق کاری دینامیکی صورت گرفته است , ضمنا” محاسبات تحلیلی نیز بیشتر یک بعدی و بدون در نظر گرفتن اثرات خورشید و باد انجام شده است. با استفاده از یک برنامه کامپیوتری شبیه سازی ساختمان میتوان به ارز یابی دقیق این روش و مقایسه کار کرد ساختمان با بکار گیری این روش و ساختمان معمولی دست یافت. عایق کاری دینامیکی قابلیت صرفه جوئی در انرژی و حرارتی و کاهش آلودگی محیط داخل ساختمان را دارد.ضمن اینکه با بهبود پخش رطوبت,قابلیت کنترل رطوبت نسبی RH و جلوگیری از ایجاد فرایند تقطیر بر روی شکافها را دارد. نکته مهم این است که استانداردهای ساخت ساختمانهای با عایق کاری دینامیکی میبایستی سطح بالاتری نسبت به ساختمان معمولی داشته باشد , در حالت ایده آل کلیه منافذ هوا مانند محل اتصالات سازه ها و شکافهای اطراف درها و پنجره ها باید به خوبی بسته و پوشیده شوند. همچنین افراد ساختمان نیز باید نکاتی را رعایت کنند , مثلا” هر زمانی نمی توانند پنچرها را باز کنند چرا که این نوع ساختمانها تاثیر زیادی از باد و خورشید میگیرند.
مطالعات تحلیلی نشان داده اند که سرعت هوا بر روی پوشش ساختمان تاثیر زیادی بر عایق کاری دینامیکی دارد . به این نکته باید توجه کرد که با تنظیم سرعت میتوان به ضریب انتقال حرارت صفر دست یافت . یعنی کلیه اتلاف حرارتی جدارها با این روش اصلاح میگرددند . البته هر ساختمان با شرایط خود دارای سرعت بهینه ای برای رسیدن به حد اقل مصرف انرزی میباشد. در سرعت کمتر از این مقدار بخشی از اتلاف حرارتی بازیافت نشده و در سرعت بیشتر از این گرما ی اضافی لازم برای گرم کردن هوای اضافی ورودی باید توسط دستگاه گرمایش تامیین شود. شار حرارتی سطح خارجی با افزایش مقاومت حرارتی دیوار کاهش مییابد بنا براین ساختمان با مقاومت حرارتی بالا امکان صرفه جوئی بیشتری دارد.

***************************

ایزوگام

url(5)

ایزوگام بر پایه صنعت و متکی به تجربه در جهت ایمن سازی روش قدیمی تر آن یعنی قیر و گونی بوجود آمده است.
هر سازه ای در برابر آب و رطوبت حاصل از بارش برف و باران دچار نم زدگی و رطوبت می شود که برای جلوگیری از نفوذ رطوبت از قیر و گونی استفاده می شد ولی همانگونه که در قسمت مشخصات قیر توضیح داده شد ضعف های آن بسیار زیاد و دردسر زا بوده است ، برای پوشاندن بعضی از این نقایص و کاستن مراحل داغ نمودن قیر و عدم وجود گونی مرغوب ایزوگام پا در عرصه عایقکاری نمود .
این محصول نسبت به روش های قبلی بسیار ساده ، بهتر و در زمان اجرا خطرات کمتری در بر دارد همچنین به لحاظ روکشی که روی آن وجود دارد (فویل آلومینیومی)در هنگام تردد قیر به کفش افراد نمی چسبد ، همچنین روکش آلومینیومی آن اجازه جذب حرارت کمتری به سازه می دهد ، هر چند خودش بشدت گرم می گردد.
ویژگی‌های برتر ایزوگام به شرح زیر می‌باشد :
۱- مورد تایید موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی کشور بوده و با علامت استاندارد نوع B.P.P به بازار عرضه می‌گردد.
۲- به تنهایی یک عایق کامل جهت بام ساختمان می‌باشد.
۳- احتیاج به برف روبی ندارد.
۴- در مقابل سرما و گرما مقاوم است و با توجه به استفاده از قیر اصلاح شده بوسیله مواد پلیمری دچار پوسیدگی و شکنندگی نمی‌شود.
۵- کاربرد آن منجر به آلودگی هوا نمی‌شود.
۶- نصب آن سریع و آسان است.
۷- در مقابل اسیدها و نفوذ گازهای سمی و اشعه U.V خورشید مقاوم است.
۸- در رنگ‌ها، پوشش‌ها، ابعاد و ضخامت‌های مختلف بر حسب سفارش مشتریان تولید می‌شود.
۹- قابلیت تعمیر و ترمیم در هر شرایط
۱۰- سبکی وزن آن باعث جلوگیری از اعمال بار اضافی بر سقف شده و خسارات جانی و مالی ناشی از خطرات احتمالی مانند
زلزله را کاهش می دهد.
اجزای تشکیل دهنده ایزوگام :
ایزوگام متشکل از دو لایه نمدی است که لایه زیرین از فلت الیاف شیشه (تیشو) و لایه رویین از جنس منسوجات پلی استر می باشد ، این دو لایه بوسیله مذاب قیر اصلاح شده B.P.P و B.O.F با مواد پلیمری اشباع می گردد , به هنگام بسته بندی برای جلوگیری از چسبندگی هر طرف ، عایق با مواد ریزدانه (پودر) و یا فیلم پلاستیکی روکش می گردد .
در اینجا لازم است که مشخصات استاندارد بعضی از مواد اولیه عایقهای مذکور را بیان کنیم .
الف ) منسوج پلی استر که بعنوان لایه اشباع شونده از مذاب قیری در عایقهای رطوبتی پیش ساخته بکار می رود.
ویژگیهای پلی استر نبافته :
1. منسوج باید 100 % از الیاف پلی استر تولید شده باشد.
2. سطح منسوج باید یکنواخت و نسبتاً صاف و هموار باشد .
3. منسوج در هنگام تا کردن ، تکه تکه و پاره کردن باید نسبتاً عاری از ذرات و مواد خارجی قابل مشاهده باشد.
4. منسوج نباید در هنگام رول و در دمای 10 تا 60 درجه سانتی گراد چسبندگی داشته باشد .
5. وزن هر رول ایزوگام نباید از 40 کیلوگرم تجاوز کند .
6. جذب شیره مذاب بر روی پلی استر باید یکنواخت و یکدست باشد .
7. رول ها باید به نحوی بسته بندی شوند که در هنگام جابجایی اولاً باز نشوند ، ثانیاً بسته بندی باید دقیق ، منظم و عاری از وجود هر گونه فرورفتگی یا برآمدگی در مقطع بیرونی باشد .
8. رول های ایزوگام باید در یک لفاف کاغذی یا پلاستیکی و با برچسب مشخصات محصول بسته بندی شوند.
مزایای عایقهای رطوبتی پیش ساخته ایزوگام :
1- سبک بودن به مقدار حدود 4 کیلوگرم بر متر مربع
2- مقاوم در گرمای 95+ درجه و سرمای 15- درجه
3- دچار پوسیدگی و شکنندگی نمی شوند
4- دارای قابلیت انعطاف کامل می باشند
معایب عایقهای رطوبتی پیش ساخته ایزوگام :
1- فاسد شدن عایق بعد از 6 ماه ( از زمان تولید )
2- کم بودن طول عمر مفید (طول عمر در حدود 4 الی 5 سال )
3- گران بودن این عایقها ( عایقهایی که دارای مواد اولیه خارجی می باشند )
4- در موقع ترمیم ، محل آسیب دیده از سایر جاها بالا می زند و بایستی مکان بزرگتری نسبت به محل خرابی بازسازی شود
5- تجزیه شدن عایق بر اثر اشعه ماورابنفش.
6 – در این نوع عایقها (قیروگونی و پیش ساخته ) باید سطح کار عاری از گرد و خاک و رطوبت باشد و اگر سطح آسفالت باشد برای عایقکاری با ایزوگام باید به ازاء هر متر مربع سطح حداقل 300 گرم مشتق قیری (پرایمر) رقیق شده در آب یا بنزین روی سطح پخش گردد و اگر سطح سیمانی بود باید به ازاء هر متر مربع سطح حداقل 280 گرم مشتق قیری (پرایمر)رقیق شده در آب یا بنزین روی سطح پخش گردد .